แต่ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน เงาร่างสองสายก็เดินผ่านหน้าพวกเขาไป
ตอนแรกกู้เฉินและมู่เป่ยเฉินไม่ได้สนใจ
แต่พอเห็นคนตัวเตี้ย กู้เฉินหนังตากระตุกทันที
ศิษย์พี่ เป็นอะไรไป มองอะไรอยู่หรือ ด้วยมุมมองที่บังอยู่ มู่เป่ยเฉินจึงมองไม่เห็น เขาเห็นแค่สายตาที่แปลกประหลาดของกู้เฉิน
ได้ยินคำถาม กู้เฉินไม่ตอบ แต่ส่งสายตาให้มู่เป่ยเฉินรัวๆ
มู่เป่ยเฉินสงสัย จึงหันกลับไปมองตาม
สองคนนั้นจะเป็นใครไปได้ นอกจากเจ้าตัวตลกและจอมมารเพลิงทมิฬ
แต่เมื่อเห็นทั้งสองคน มู่เป่ยเฉินกลับไม่รู้สึกผิดปกติอะไร
ตอนนี้จอมมารเพลิงทมิฬเก็บเขาบนหัวไปแล้ว กลายเป็นชายร่างกำยำธรรมดาๆ ดูไม่ออกว่าเป็นใคร
และมู่เป่ยเฉินก็ไม่เคยเจอเจ้าตัวตลกและจอมมารเพลิงทมิฬมาก่อน
ศิษย์พี่ มีอะไรแปลกเหรอ มู่เป่ยเฉินงุนงง
มะ… ไม่มีอะไร กู้เฉินเพิ่งนึกได้ว่ามู่เป่ยเฉินไม่เคยเจอเจ้าตัวตลก
แต่ชายร่างกำยำที่อยู่ข้างๆ ทำให้กู้เฉินสงสัยเล็กน้อย
เขาจำได้ว่าไม่เคยเห็นคนคนนี้
แต่พอนึกอะไรบางอย่างออก รูม่านตาของกู้เฉินก็หดเกร็ง
เขานึกถึงเงาดำที่แปลงร่างมาจากลูกแก้วสีดำก่อนหน้านี้
จอมมารเพลิงทมิฬเหลือบมองกู้เฉินและมู่เป่ยเฉินแวบหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
ส่วนเจ้า
