แต่ความสามารถในการรบก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว
“เจ้านายคะ โดรนขึ้นบินแล้วค่ะ”
เสียงของเย่อิงดังมาจากข้างๆ ในมือของเธอถือแท็บเล็ตทางการทหาร บนหน้าจอเป็นภาพเรียลไทม์ที่ส่งกลับมาจากโดรน
หลินโม่รับแท็บเล็ตมา
จากมุมมองสูง ภาพถนนหลวงหมายเลข 3 เหมือนริบบิ้นสีเทาที่ทอดยาวอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง
ใจกลางภาพ รถบรรทุกหนักห้าคันถูกจัดวางเป็นแนวป้องกันวงแหวนแบบง่ายๆ
และรอบๆ แนวป้องกัน คือคลื่นสีดำที่หนาแน่น
ซอมบี้
ซอมบี้นับไม่ถ้วน กำลังทะลักออกมาจากกลุ่มอาคารร้างสองข้างทางอย่างต่อเนื่อง ล้อมรถของหน่วยองครักษ์หน่วยที่สองไว้อย่างแน่นหนา
จำนวนของพวกมันมากกว่าฝูงซอมบี้ที่เดินเตร่ตามปกติมาก ความหนาแน่นสูงจนน่ากลัว
“ซูมภาพเข้าไปใกล้ๆ” น้ำเสียงของหลินโม่เย็นชา
เย่อิงใช้นิ้วเลื่อนบนหน้าจอ ภาพขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว
สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ทหารกำลังอาศัยรถบรรทุกเป็นที่กำบัง ยิงปืนอย่างแม่นยำออกไปข้างนอก
เปลวไฟจากปากกระบอกปืนระเบิดขึ้นในฝูงซอมบี้ มีซอมบี้ล้มลงอย่างต่อเนื่อง แต่ตัวข้างหลังก็เข้ามาเสริมทันที แออัดกันไปข้างหน้าอย่างไม่กลัวตาย
“พวกเขาถูกปิดล้อมแล้ว” เย่อิงชี้ไปที่ปลายทั้งสองด้านของหน้าจอ “ถนนข้างหน้าและข้างหลัง ถูกรถที่ถูกทิ้งร้างและซากศพจำนวนมากปิดตาย กลายเป็นกับดัก”
“นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ”
หลินโม่มองดูฝูงซอมบี้ที่ประหลาดบนหน้าจอ เป้าหมายของพวกมันชัดเจนเกินไป
เส้นทางที่หน่วยที่หนึ่งเพ