ิ่งเคลียร์ไปเมื่อเช้า เป็นไปไม่ได้เลยที่จะรวมตัวกันเป็นฝูงซอมบี้ขนาดนี้ได้เองในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง
เบื้องหลังนี้ ต้องมีมือที่มองไม่เห็นคอยควบคุมอยู่
เป้าหมายของอีกฝ่ายชัดเจนมาก คือต้องการขังทหารของเขาไว้ที่นี่ให้ตาย
หรืออาจจะพูดได้ว่า ต้องการบีบให้เขาออกมา
“เถี่ยซาน!” หลินโม่หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา
“คุณหลิน ผมอยู่นี่! ทีมรวมพลเสร็จแล้ว พร้อมออกเดินทางได้ทุกเมื่อ!” เสียงของเถี่ยซานดังมาจากวิทยุสื่อสาร เต็มไปด้วยความกระหายที่จะต่อสู้
“หน่วยที่หนึ่งออกเดินทาง หน่วยที่สามสแตนด์บาย! เป้าหมายถนนหลวงหมายเลข 3!”
“ครับ!”
“เย่อิง เธอนำทีมคมมีดราตรีไปครึ่งหนึ่ง”
“ค่ะ เจ้านาย!”
หยุดไปครู่หนึ่ง หลินโม่เสริมว่า “ปฏิบัติการครั้งนี้ให้เธอเป็นผู้บัญชาการ ถ้าช่วยหน่วยที่สองกลับมาไม่ได้ ก็พาหน่วยที่หนึ่งกลับมา รักษาขุมกำลังไว้”
ร่างกายของเย่อิงแข็งทื่อไปครู่หนึ่ง
เธอเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดนี้ของหลินโม่
นี่ไม่ใช่ความเลือดเย็น แต่เป็นการเตรียมการสำหรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดของผบ.
หากเรื่องราวมันสุดวิสัยจริงๆ การรักษากำลังพลไว้คือทางเลือกที่ฉลาดที่สุด
เบื้องหลังของพวกเขา คือผู้รอดชีวิตหลายพันคนในเมืองใหม่
“ฉันเข้าใจแล้ว” คำตอบของเย่อิงไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย หันหลังทำสัญญาณมือให้กับทีมคมมีดราตรีที่เตรียมพร้อมอยู่ข้างหลัง
“ออกเดินทาง!”
รถบรรทุกหนักและรถหุ้มเกราะที่ดัดแปลงแล้วสิบคัน เครื่อง
