องบันทึกข้อมูลบางชนิด? ประเภทกล่องดำอะไรแบบนั้น?”
ศาสตราจารย์เฉินจิ่งยิ่งตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ เขาเดินวนรอบของสิ่งนั้นสองรอบ สุดท้ายก็ยื่นมือที่เหี่ยวย่นออกมาอย่างระมัดระวัง สัมผัสเปลือกนอกที่เย็นเฉียบเบาๆ
“นี่… นี่มันผลงานศิลปะชัดๆ…”
หลินโม่มองดูภาพนี้ ไม่ได้พูดอะไรอีก หันหลังเดินออกจากโกดังไป
เย่อิงรีบเดินตามไป
“เจ้านายคะ คนพวกนี้…” เธอพูดแล้วก็หยุด
“ปล่อยให้พวกเขาลองไป” ฝีเท้าของหลินโม่ไม่หยุด “จัดพื้นที่แยกให้พวกเขาต่างหาก เครื่องมือ, อาหาร, น้ำ อยากได้อะไรก็ให้ไป ถ้าในโกดังไม่มี เธอก็จดไว้ ฉันจะหาทางจัดการเอง”
“เข้าใจแล้วค่ะ”
“แล้วก็ไปหาเถี่ยซาน ขอกำลังทหารมาหน่วยหนึ่ง เธอก็เลือกคนที่ไว้ใจได้จากทีมคมมีดราตรีมาสองสามคน ให้รับผิดชอบงานรักษาความปลอดภัยของแผนกเทคโนโลยีโดยเฉพาะ”
“ค่ะเจ้านาย”
“ฉันต้องไปจากที่นี่สักพัก เรื่องในเมืองใหม่ก็ฝากเธอด้วย อย่างช้าที่สุดมะรืนนี้ตอนเช้า ฉันจะกลับมา”
“เข้าใจแล้วค่ะ จะไม่ทำให้ท่านผิดหวังอย่างแน่นอนค่ะ”
…
“ทะลุมิติ!”
นอกร้านสะดวกซื้อ เสียงรถราที่คุ้นเคยเข้ามาแทนที่เสียงเครื่องจักรที่ดังไม่หยุดหย่อนในโลกวันสิ้นโลก
หลินโม่ยืนอยู่หน้าชั้นวางของ สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงของสองโลก
ครั้งนี้อยู่ในโลกวันสิ้นโลกประมาณหนึ่งวันหนึ่งคืน ไม่รู้ว่าทางเจียงอี้ดำเนินการไปถึงไหนแล้ว
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา กดเบอร์ของเจียงอี้
โทรศ
