มือออก พร้อมกับใช้พลังจิตผลักระเบิดมือออกไป
ระเบิดมือวาดเส้นโค้ง พุ่งไปยังเป้าหมายอย่างรวดเร็ว
คนทั้งสามบนกำแพงต่างกลั้นหายใจ
บึ้ม!
เสียงระเบิดทึบดังมาจากระยะไกล
กลุ่มควันสีดำปนดินฝุ่นม้วนตัวลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าใจกลางลานจอดรถที่อยู่ไกลออกไป
ผ่านไปสองวินาที แรงอัดกระแทกก็มาถึงกำแพงเมือง
โชคดีที่มันเป็นแค่ปลายแรงแล้ว เหมือนกับลมพัดเบาๆ ไม่มีความแตกต่าง
เย่อิงยกกล้องส่องทางไกลขึ้นมา เล็งไปที่ศูนย์กลางการระเบิดด้วยท่วงท่าที่มั่นคง แล้วรายงานสิ่งที่สังเกตเห็นออกมา
“ศูนย์กลางการระเบิดเกิดหลุมตื้นเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสามเมตร รถยนต์ร้างในรัศมียี่สิบเมตรโดยรอบ ตัวถังเต็มไปด้วยรูพรุนหนาแน่น กระจกหน้าต่างแตกละเอียดทั้งหมด รถบรรทุกที่อยู่ห่างออกไปสามสิบเมตร ตัวถังก็มีร่องรอยการกระแทกของสะเก็ดระเบิดประปรายเช่นกัน”
ทุกคำพูด ทำให้สีหน้าของหวังเหวินปินยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น
เขาตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ ริมฝีปากสั่นระริก แทบจะรอไม่ไหวที่จะคว้ากล้องส่องทางไกลมาดูด้วยตัวเอง
ผ่านเลนส์กำลังขยายสูง เขาสามารถมองเห็นภาพความเสียหายนั้นได้อย่างชัดเจน
รอบๆ หลุมระเบิดที่ไม่ใหญ่นัก พื้นดินเหมือนถูกไถไปหนึ่งรอบ ลูกเหล็กและสะเก็ดระเบิดนับไม่ถ้วนฉีกกระชากแผ่นเหล็กของรถยนต์ร้างเหล่านั้น ทิ้งร่องรอยบาดแผลที่น่ากลัวไว้
“สำเร็จแล้ว! เป็นไปตามที่ออกแบบไว้ทุกอย่าง!” หวังเหวินปินชูกำปั้นขึ้น “การกระจายของสะเก็ดระเบิดยังสม่ำเสมอก