บทที่ 129 – คัดทหารใหม่ที่ไม่ผ่านเกณฑ์ออก!
เถี่ยซาน โหวจื่อ และคนอื่นๆ กลับมาถึงค่ายพักชั่วคราว แล้วเป่านกหวีดเรียกแถวฉุกเฉิน
กองกำลังสามร้อยนายรวมพลที่ลานว่างอย่างรวดเร็ว
บนใบหน้าของพวกเขายังคงมีร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้อันดุเดือด แต่ในแววตากลับมีบางอย่างที่ต่างไปจากเดิม
เถี่ยซานยืนอยู่หน้าแถว กวาดสายตามองใบหน้าที่หนุ่มแน่นและกร้านโลกของแต่ละคน
“การต่อสู้เมื่อสักครู่ คุณหลินมองเห็นทั้งหมด”
น้ำเสียงของเขาหนักแน่น กลบเสียงจอแจรอบข้างจนเงียบสนิท
“บางคนทำได้ดี ไม่ทำให้หน่วยองครักษ์ของเราเสียหน้า”
“แต่ก็มีบางคน ที่ไม่คู่ควรจะยืนอยู่ตรงนี้”
เขาเปิดรายชื่อในมือ แล้วเริ่มขานชื่อทีละคน
“จางชิง”
“หลี่อี้คุน”
“หวังจิ้ง”
…
ทุกครั้งที่ขานชื่อ จะเกิดความวุ่นวายเล็กน้อยในหมู่ทหาร
คนที่ถูกเรียกชื่อ ใบหน้าซีดเผือดในทันที
หลังจากขานชื่อครบยี่สิบเจ็ดคน เถี่ยซานก็ปิดรายชื่อลง
“คนที่มีชื่อ ออกมาข้างหน้า!”
คนทั้งยี่สิบเจ็ดคนเดินออกจากแถวอย่างอิดออด ก้มหน้าไม่กล้าสบตาใคร
“ทะ…ทำไมล่ะครับพี่ซาน?” ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยปากถามเสียงสั่น “ผะ…ผมก็ยิงปืน ผมก็ฆ่าซอมบี้ไปแล้วนะ!”
“งั้นเหรอ?”
เถี่ยซานเดินไปอยู่ตรงหน้าเขา ร่างสูงใหญ่บดบังจนมิด
“ตอนที่ตัวกลายพันธุ์ปีนกำแพง นายทิ้งปืนแล้วหันหลังจะวิ่งหนี ฉันพูดไม่ผิดใช่ไหม?”
ริมฝีปากของชายหนุ่มคนนั้นสั่นระริก พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
“แล้วก็นาย”
สายตาของเถี่ยซานหั