ยเงินเสร็จ ก็ขับรถตู้ของตัวเอง ออกจากตลาดรถมือสอง
รถบรรทุกและรถออฟโรดหลายสิบคัน ก็ให้พ่อค้ารถจัดคนขับไปที่โกดังกลาง
เก็บรถเข้าคลังมิติ หลินโม่ก็เริ่มการจัดซื้อครั้งสุดท้าย
อาหารและน้ำดื่ม
เมื่อพิจารณาว่าเมืองใหม่จะมีการกำหนดระดับสวัสดิการในภายหลัง หลินโม่ไม่เพียงแต่จัดซื้อเนื้อสดและผัก แต่ยังจัดซื้ออาหารกระป๋องจำนวนมากอีกด้วย อาหารกระป๋องเนื้อ, อาหารกระป๋องผลไม้, รวมๆ แล้วก็หลายคันรถ
เถ้าแก่ตลาดค้าส่งยิ้มจนปากแทบฉีก
เก็บเสบียงเหล่านี้แล้ว พื้นที่ที่เหลืออยู่ในคลังมิติของหลินโม่ก็ไม่มากแล้ว พอดีสำหรับใส่เครื่องกลึงกับวัตถุดิบทำกระสุน
ในขณะนั้นฟ้าก็เริ่มมืด เวลาคูลดาวน์ของการเดินทางข้ามมิติก็หมดไปนานแล้ว
หลินโม่ขับรถกลับไปยังร้านขายของชำ ลมยามเย็นพัดเส้นผมของเขา ในหัวกำลังวางแผนการดัดแปลงรถเหล่านั้น
เชื่อมแผ่นเหล็ก, ติดตั้งกันชน, แล้วเว้นช่องยิงไว้…
ทันใดนั้น สายตาของหลินโม่ก็แข็งทื่อ
เขาเห็นรถคันหนึ่งในกระจกมองหลัง
รถบรรทุกเทท้ายขนาดใหญ่ เป็นแบบเดียวกับที่เขาเพิ่งเห็นในตลาด “ราชาหนึ่งร้อยตัน” นั่นแหละ
มันตามอยู่หลังรถของเขา ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เครื่องยนต์คำรามเหมือนสัตว์ป่า ควันดำทะมึน
หลินโม่ขมวดคิ้ว หักพวงมาลัยไปทางขวาโดยไม่รู้ตัว เตรียมจะหลีกทาง
แต่ว่า รถบรรทุกคันนั้นก็เปลี่ยนเลนตาม กัดท้ายรถของเขาแน่น
ระยะห่างของรถสั้นลงอย่างรวดเร็ว
ห้าสิบเมตร
สามสิบเมตร
สิบเมตร
ผ่านกระจกมอ
