วามหมาย”
คำพูดของปราชญ์ดับไฟโกรธที่เพิ่งลุกโชนของราชาหินลงทันที
เขาอยากจะโต้แย้ง แต่กลับพบว่าไม่มีอะไรจะพูด
ราชินีผึ้งหัวเราะคิกคักขึ้นมาในตอนนี้ ทำลายบรรยากาศที่ตึงเครียดลง
“ราชาหิน อย่าเพิ่งโมโหสิ น้องสาวกัปตันพูดถูก นี่เรียกว่านกฉลาดเลือกกิ่งไม้ทำรัง”
“แทนที่จะรอให้คนอื่นมาแยกส่วนพวกเราแล้วกลืนกิน สู้เป็นฝ่ายรุก เอาของหมั้นของตัวเองไปแต่งงานด้วย ยังจะสามารถต่อรองตำแหน่งที่ดีให้ตัวเองกับพี่น้องสาวๆ ของตัวเองได้”
คำพูดของเธอแม้จะหยาบ แต่เหตุผลก็ชัดเจนมาก
“พวกแก…” ราชาหินมองดูใบหน้าของอีกสามคนบนหน้าจอ ความรู้สึกที่ถูกโดดเดี่ยวผุดขึ้นมาในใจ
“ข้อเสนอของฉันพูดจบแล้ว” กัปตันไม่ให้โอกาสเขาได้โต้เถียงต่อ “จะเลือกยังไง เป็นเรื่องของพวกคุณเอง”
“ฉันจะเรียกประชุมภายในของฟางโจว แล้วยื่นคำร้องขอรวมกับคุณหลิน”
พูดจบ ภาพของกัปตันก็มืดลงทันที
“ฮ่าๆ มีความเด็ดเดี่ยวจริงๆ” ราชินีผึ้งหัวเราะเบาๆ “งั้นฉันก็ช้าไม่ได้แล้วนะ ทุกท่าน ขอตัวก่อน”
ภาพของเธอก็หายไปเช่นกัน
เหลือเพียงปราชญ์แห่งที่หลบภัยประภาคาร เขามองดูราชาหินที่หน้าเขียวคล้ำ แล้วตอกย้ำเป็นครั้งสุดท้ายอย่างสงบนิ่ง
“ราชาหิน ประวัติศาสตร์บอกเราว่า เมื่อมีกำลังการผลิตใหม่เกิดขึ้น ความสัมพันธ์ทางการผลิตเก่าๆ ก็จะถูกทำลายลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้”
“พวกเรา ก็คือของเก่า”
การสื่อสารถูกตัดขาด
ในศูนย์บัญชาการของฐานที่มั่นผาหิน ราชาหินกวาดเครื่องสื่อสารตรง
