บทที่ 99 – รับสมัครทหาร จัดตั้งหน่วยองครักษ์
คำพูดที่ว่า “กระสุนมีให้ไม่อั้น” ดังก้องอยู่ในหัวของซาโซริ
เขามองหลินโม่ สีหน้าของอีกฝ่ายไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ราวกับว่าคำพูดที่เพิ่งเอ่ยออกมา ไม่ใช่คำสัญญาที่จะเปลี่ยนโฉมหน้าของดินแดนรกร้าง แต่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่น่าใส่ใจ
สายการผลิตไม่ได้หยุดพัก
หวังเหวินปินและช่างเทคนิคสิบกว่าคนของเขา ราวกับถูกฉีดสารกระตุ้น ทุกคนเฝ้าอยู่หน้าเครื่องจักรแต่ละเครื่อง ดวงตาเป็นประกาย
เครื่องปั๊มขึ้นรูปลงน้ำหนักอย่างหนักหน่วง ปั๊มแผ่นทองแดงให้เป็นรูปร่างคร่าวๆ ของปลอกกระสุน
เครื่องกลึงหมุนด้วยความเร็วสูง ตัดเฉือนให้ได้ขนาดที่แม่นยำ
แขนกลประกอบ, บรรจุดินขับ, อัดแก๊ปอย่างเป็นระเบียบ
กระบวนการทั้งหมดราบรื่นดั่งสายน้ำ เต็มไปด้วยความงามอันดุดันที่เป็นเอกลักษณ์ของยุคอุตสาหกรรม
กระสุนสีเหลืองอร่ามเป็นแถวๆ ไหลออกมาจากปลายสายการผลิต ตกลงไปในกล่องเหล็กด้านล่าง เกิดเสียงกระทบกันที่ใสกังวานน่าฟัง
เสียงนี้ กลบเสียงคำรามของไซต์ก่อสร้าง กลบเสียงคำรามของซอมบี้ที่อยู่ไกลออกไป เคาะลงบนหัวใจของผู้รอดชีวิตทุกคน
“ยังจะยืนบื้อทำอะไรกันอยู่”
เสียงของหลินโม่ดังขึ้น
“ย้ายลังกระสุนของพวกคุณมาทั้งหมด แล้วเติมให้เต็ม”
ซาโซริสะดุ้งสุดตัว หันกลับไปตะโกนใส่คนสนิทข้างหลัง “เร็ว! เอาลังเปล่าทั้งหมดมา! ทั้งหมด!”
ไป๋ลู่และผู้บัญชาการอีกสองคนก็ได้สติ รีบเรียกคนของตัวเองไปย้ายลังมา
ใ
