นเต้น
“คุณหลิน เรียกผมเหรอครับ?”
“คุณจ้าว ลำบากคุณแล้ว” หลินโม่ชี้ไปที่พื้นที่ว่างข้างร้านขายของชำ “ตรงนี้ เคลียร์ออกมา”
ร้านขายของชำเปรียบเสมือนดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในใจของผู้รอดชีวิตทุกคน พื้นที่ข้างๆ จึงว่างอยู่ตลอด พูดว่าเคลียร์ ก็แค่กวาดฝุ่นบนพื้นเท่านั้น
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสรีบพยักหน้า “ไม่มีปัญหาครับ เดี๋ยวผมเรียกคนมาจัดการให้เลย ครึ่งชั่วโมงก็เสร็จ”
“ไม่ใช่แค่เคลียร์” หลินโม่ยื่นนิ้วออกมา วาดกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้าในอากาศ
“ผมต้องการให้ที่นี่ เทพื้นคอนกรีตเรียบขนาดสิบคูณยี่สิบเมตร หนาหนึ่งเมตร เสริมเหล็กตะแกรงสองชั้น”
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสถึงกับงง
เขาคิดว่าหลินโม่แค่ต้องการพื้นที่เรียบไว้กองของ ไม่คิดว่าจะให้เทพื้นเลย
“คุณหลินครับ ไม่มีปัญหาครับ แบบแปลนผมวาดให้ได้เดี๋ยวนี้เลย แต่ว่า… ตามขั้นตอนมาตรฐาน คอนกรีตเทเสร็จแล้ว อย่างน้อยต้องบ่มไว้หนึ่งสัปดาห์ถึงจะรับน้ำหนักตามที่ออกแบบได้นะครับ ไม่งั้นรับน้ำหนักไม่ได้เลย”
“สามชั่วโมง” หลินโม่ให้เวลาที่ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสไม่สามารถเข้าใจได้
“ภายในสามชั่วโมง ผมต้องการให้พื้นนี้ใช้งานได้”
“เป็นไปไม่ได้ครับ!” ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสรีบโบกมือ “คุณหลินครับ นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเร่งงานไม่เร่งงาน นี่มันกฎฟิสิกส์นะครับ! ปฏิกิริยาไฮเดรชันของซีเมนต์ต้องใช้เวลา อย่าว่าแต่สามชั่วโมงเลย สามวันยัง…”
สายตาของหลินโม่มองข้ามเขาไปยังหน่วย
