บทที่ 96 – คุณหลิน กระสุนไม่พอแล้ว
“พรุ่งนี้เช้ามาเอารถเปล่ากลับไป”
หลินโม่สั่งการเสร็จ ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
ซิ่นเกอก็ไม่พูดมาก หันหลังขึ้นรถออฟโรด พาเหล่าทหารสี่นายจากไปอย่างรวดเร็ว
รถยนต์กลืนหายไปในความมืด ราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน
ในโกดังขนาดมหึมา เหลือเพียงหลินโม่ กับกองเครื่องจักรและกล่องโลหะที่เย็นเฉียบ
เขาเดินไปยังเครื่องจักรกล 5 แกนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ยื่นมือไปแตะที่เปลือกโลหะอันเย็นเฉียบของมัน
วินาทีต่อมา เครื่องจักรที่หนักอึ้งก็หายวับไปในอากาศ ทิ้งไว้เพียงพื้นปูนซีเมนต์ที่ว่างเปล่า
จากนั้นก็เดินไปยังเครื่องตัดเลเซอร์กำลังสูงอีกเครื่อง ฝ่ามือลูบผ่าน เครื่องจักรก็หายไปเช่นกัน
เครื่องกลึง CNC, เครื่องปั๊มขึ้นรูป, อุปกรณ์ขัดเงา…
ฝูงอสูรเหล็กแห่งอุตสาหกรรม หายไปต่อหน้าเขาที่ละตัว
สุดท้าย หลินโม่ก็เข้ามาในตู้รถบรรทุกหนัก
แท่งทองแดง, ก้อนตะกั่ว, ดินขับ, แก๊ป… วัสดุหลายตัน ถูกเขาเก็บเข้ากระเป๋าไปอย่างสบายๆ
ไม่ถึงสิบนาที โกดังขนาดมหึมาที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยอุปกรณ์ ก็กลับว่างเปล่า เหลือเพียงรถบรรทุกหนักสี่คันที่ถูกขนของออกจนหมด กับรอยล้อบนพื้นที่เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าเรื่องราวเมื่อครู่นี้ไม่ใช่ภาพลวงตา
หลินโม่หันหลังเดินออกจากโกดัง สตาร์ตรถตู้เล็กกลับไปยังร้านขายของชำ
ครั้งนี้กลับมานานไปหน่อย ไม่รู้ว่าโลกยุคสุดท้ายเป็นอย่างไรบ้างแล้ว
…
“เดินทางข้ามมิติ!”
โลกภายนอกไม่ใช่โลกแห่งความ