รีตที่จะเทนี้”
“จำไว้ ไม่ใช่ใช้ไฟเผา แต่ต้องควบคุมอุณหภูมิให้ดี ให้ความร้อนแทรกซึมเข้าไปอย่างสม่ำเสมอ ห้ามให้ผิวหน้าแตกร้าว และห้ามให้ภายในร้อนเกินไป”
ผู้ปลุกพลังหนุ่มคนหนึ่งพึมพำเสียงเบา “จะควบคุมยังไงล่ะครับ พลังของผมใช้ทีไรก็ออกมาเป็นลูกไฟ”
สายตาของเย่อิงกวาดมองไป
“ควบคุมไม่ได้ ก็ฝึก”
“ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป พวกเธอฝึกกับพื้นที่ว่างนี้ เมื่อไหร่ที่สามารถปล่อยแต่ความร้อนโดยไม่มีเปลวไฟได้ ถึงจะถือว่าผ่าน”
“นี่เป็นโอกาส ถ้าทำได้ดีจนคุณหลินพอใจ จะได้อะไรดีๆ ก็ไม่ต้องให้ฉันพูดแล้วนะ!”
คำพูดนี้คือแรงกระตุ้นที่ดีที่สุด ผู้ปลุกพลังสายไฟสิบกว่าคนรีบยืนเรียงแถว ยื่นฝ่ามือออกไป เริ่มพยายามควบคุมพลังของตัวเองกับพื้นดิน
ชั่วขณะนั้น ที่พื้นที่ว่างก็มีแสงไฟลุกพรึ่บพรั่บ อุณหภูมิสูงต่ำไม่คงที่
บางคนมีเปลวไฟลุกสูงเป็นเมตรอยู่ตรงหน้า บางคนก็ทำได้แค่สร้างเปลวไฟเล็กๆ ในฝ่ามือ
อีกด้านหนึ่ง ทีมก่อสร้างที่นำโดยผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสทำงานอย่างมีประสิทธิภาพสูง
รถขุดคำราม ไม่นานหลุมฐานรากก็เป็นรูปเป็นร่าง
เหล็กเส้นเป็นมัดๆ ถูกเครนยกของวางลงในหลุม คนงานกระโดดลงไป เริ่มผูกเหล็กอย่างรวดเร็ว
หนึ่งชั่วโมงต่อมา เหล็กตะแกรงสองชั้นก็วางเสร็จ
รถผสมคอนกรีตขับมาจอดข้างหลุมฐานราก พร้อมกับที่ปูนซีเมนต์ถูกเทลงไป ร่างของฐานรากมาตรฐานก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน
“คุณหลินครับ เทเสร็จแล้วครับ”
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสเช็ด
