เอ่ยปาก
“คุณเข่อชิงคะ คุณหลินเขา… ต้องการจะทำอะไรกันแน่คะ?”
ถังเข่อชิงพิงเบาะ หลับตาลง ในหัวว่างเปล่า
“เราไม่จำเป็นต้องรู้”
เธอพูดเสียงเบา
“เรารู้แค่ว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เรื่องของคุณหลิน คือเรื่องที่มีลำดับความสำคัญสูงสุดของตระกูลถัง เขาพูดอะไร เราก็ทำอย่างนั้น”
…
หน้าโกดัง กลับสู่ความเงียบสงัด
หลินโม่ปิดประตูม้วนของโกดังลง กั้นตัวเองและกองเครื่องจักรเหล็กที่เย็นเฉียบ ออกจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง
เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า
ประมาณสี่ทุ่มตรง
เสียงเครื่องยนต์ที่ทุ้มต่ำดังมาจากไกลๆ แล้วมาหยุดอยู่หน้าโกดัง
เสียงเบามาก เหมือนผ่านการเก็บเสียงแบบพิเศษมา
หลินโม่วางเครื่องมือในมือ เดินไปที่ข้างประตู กดสวิตช์เปิดประตูม้วน
ท่ามกลางเสียงโลหะเสียดสีที่แสบหู ประตูบานใหญ่ค่อยๆ เลื่อนขึ้น
นอกประตู มีรถบรรทุกหนักสีเขียวทหารสี่คันกับรถออฟโรดหนึ่งคันจอดอยู่
ตัวรถไม่มีเครื่องหมายใดๆ แม้แต่ป้ายทะเบียนก็ไม่มี
ชายในชุดปฏิบัติการสีดำคนหนึ่งลงมาจากรถออฟโรด ใบหน้าของเขาไม่มีอารมณ์ใดๆ ร่างกายยืนตรงแน่ว
เขาทำสัญญาณมือ รถบรรทุกหนักก็ขับเข้ามาในโกดัง
หลังจากจอดรถ ทหารสี่นายก็ดับเครื่อง จอดรถไว้กับที่ แล้วขึ้นรถออฟโรดไปทันที ตลอดกระบวนการไม่ได้มองไปทางอื่น แสดงว่าได้รับคำสั่งมาล่วงหน้าแล้ว
ชายชุดดำเดินไปที่ท้ายรถ เปิดล็อคประตูที่หนักอึ้งออก
ในรถ คือกล่องโลหะสี่เหลี่ยมที่ถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนา บนนั้นติดป้ายสาร
