ึ้นกล่าวลา
ถังเข่อชิงเดินไปส่งเขาถึงประตูใหญ่
“คุณหลินคะ” ตอนที่หลินโม่กำลังจะขึ้นรถ ถังเข่อชิงก็พูดขึ้นมาทันที
“มีอะไรครับ?”
“อุปกรณ์ในรายการ ฉันจะพยายามหามาให้ครบ ต้องใช้เวลาสามวัน” เสียงของเธอยังคงเย็นชา “ฉันจะจัดหาโกดังที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับการส่งมอบ ที่อยู่กับเวลา ฉันจะแจ้งให้คุณทราบล่วงหน้า”
หลินโม่ขึ้นไปนั่งบนเบาะคนขับ พูดโดยไม่หันกลับมามอง “ช้าไป ก่อนอาหารเย็นผมต้องเห็นของล็อตแรก ที่อยู่เดี๋ยวผมส่งให้”
“ถ้าคุณทำไม่ได้ก็ไปหาถังเหล่า”
หลังจากนั้นก็ไม่สนใจว่าถังเข่อชิงจะมีสีหน้าอย่างไร สตาร์ตรถขับออกไปทันที
รถตู้สีขาวหายไปที่ปลายถนน ทิ้งฝุ่นควันไว้เบื้องหลัง
ถังเข่อชิงยืนอยู่หน้าโรงน้ำชา ลมต้นฤดูร้อนพัดเส้นผมของเธอ แต่เธอกลับไม่รู้สึกถึงความอบอุ่นแม้แต่น้อย
ก่อนอาหารเย็น
ทำไม่ได้ก็ไปหาถังเหล่า
คนคนนั้นไม่ได้หันกลับมามองเธอแม้แต่น้อย ราวกับว่าเธอเป็นเพียงเลขาที่คอยส่งสารเท่านั้น
ความรู้สึกที่ถูกดูแคลนและไม่ใส่ใจ ทำให้เธอกำหมัดแน่น
เธอ ถังเข่อชิง ตั้งแต่เล็กจนโตก็เป็นดาวเด่น จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง หลังจากรับช่วงธุรกิจของตระกูล ก็ใช้ความสามารถที่เฉียบขาดและการตัดสินใจที่แม่นยำ จัดการธุรกิจได้อย่างเรียบร้อย จนทำให้พวกญาติๆ ที่รอสมน้ำหน้าต้องหุบปากไป
เธอคุ้นเคยกับการควบคุมทุกอย่าง คุ้นเคยกับการใช้ข้อมูลและตรรกะในการวิเคราะห์ความเสี่ยงและผลตอบแทน
แต่วันนี้ เธอได้พบกับหลินโม่ ความสา
