ก
“ท่านผู้นำ” แผ่นหลังของอธิบดีจางยืดตรงโดยไม่รู้ตัว เสียงกดต่ำอย่างยิ่ง เต็มไปด้วยความยำเกรง
“คุณหลิน ได้เสนอความต้องการข้อแรกของเขาแล้วครับ”
ปลายสายยังคงเงียบ
อธิบดีจางเลียริมฝีปากที่แห้งผากของเขา แล้วเล่าต่ออย่างยากลำบาก
“เขาต้องการ… วัสดุ… ชุดหนึ่งครับ”
“กระสุนปืนไรเฟิล 7.62 มม. หนึ่งล้านนัด”
“กระสุนปืนกลหนัก 12.7 มม. ห้าแสนนัด”
“แล้วก็ระเบิดมืออีกจำนวนหนึ่ง”
ทุกครั้งที่พูดออกมาหนึ่งคำ อธิบดีจางก็รู้สึกว่าเหงื่อบนแผ่นหลังของเขาเพิ่มขึ้นอีก
เมื่อพูดจบ ในรถก็กลับสู่ความเงียบที่น่าอึดอัดอีกครั้ง
อธิบดีจางถึงกับได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นรัวเพราะความตึงเครียด
เขาไม่รู้ว่าคนปลายสายกำลังคิดอะไรอยู่ และไม่รู้ว่าสิ่งที่รอเขาอยู่จะเป็นความโกรธดั่งสายฟ้าฟาด หรือเป็นอย่างอื่น
ความต้องการนี้ ไม่ใช่แค่การผิดกฎระเบียบ แต่เป็นการก่ออาชญากรรมอย่างเต็มรูปแบบ และเป็นความผิดร้ายแรงด้วย
ผ่านไปนานเกือบครึ่งนาที
ในที่สุด ปลายสายก็มีเสียงของชายชราแต่ทรงพลังดังขึ้นมา
“ฉันรู้แล้ว เรื่องนี้ฉันจะให้คนไปติดตามต่อ หลังจากนี้คุณไม่ต้องมีส่วนร่วมอีก”
สมองของอธิบดีจางดัง ‘วิ้ง’ ว่างเปล่าไปหมด
ตกลงเหรอ?
เบื้องบนตกลงเหรอ?
เขาถึงกับคิดว่าตัวเองฟังผิด
“ท่านผู้นำครับ นี่…” อธิบดีจางเผลอค้านขึ้นมา “นี่มันไม่ถูกระเบียบนะครับ ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา จะไม่มีทางแก้ไขอะไรได้เลยนะครับ!”
“คุณไม่เข้าใจ” ปลายสายพูดเรีย
