กน้อยที่ไม่น่าใส่ใจ
“อธิบดีจางคิดได้ก็ดีแล้วครับ”
“นี่เป็นเรื่องดีสำหรับคุณ สำหรับกระทรวงพลังงาน และสำหรับประเทศนี้”
น้ำเสียงของเขาเรียบง่าย ไม่มีท่าทีอวดอ้างของผู้ชนะ และไม่มีความลำพองใจแม้แต่น้อย
เขาเพียงแค่กำลังบอกเล่าความจริง
ท่าทีแบบนี้ กลับทำให้อธิบดีจางยิ่งมั่นใจว่า หลินโม่ไม่ได้กำลังข่มขู่ประเทศชาติ แต่ต้องการทำงานอย่างจริงจังโดยไม่ถูกรบกวน
“ถ้าอย่างนั้น เรื่องความร่วมมือ…” อธิบดีจางลองหยั่งเชิง
“ก็ทำตามที่ผมบอก” หลินโม่ยกถ้วยชาขึ้น “จัดตั้งบริษัทขาย ผมถือหุ้นหกส่วน พวกคุณใช้ช่องทางและนโยบายเข้าถือหุ้นสี่ส่วน”
“ไม่มีปัญหา!” อธิบดีจางรับคำทันที กลัวว่าหลินโม่จะเปลี่ยนใจ
“ขั้นตอนการอนุมัติทั้งหมด วันนี้ทีมงานเฉพาะกิจจะจัดการให้เสร็จสิ้น การปรับปรุงนิคมการผลิตฝั่งนั้น พวกคุณสามารถเริ่มได้ทุกเมื่อ ต้องการอุปกรณ์และบุคลากรใดๆ ก็สามารถทำรายการมาได้เลย เราจะประสานงานให้”
“ดูเหมือนว่า เราจะบรรลุข้อตกลงกันแล้ว” น้ำเสียงของหลินโม่ฟังไม่ออกถึงความรู้สึกใดๆ
อธิบดีจางสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับอารมณ์ของตัวเอง สีหน้าของเขาซับซ้อนมาก สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็นความสุภาพอย่างจริงจัง
“ใช่ครับ คุณหลิน” เขายื่นมือออกไปอีกครั้ง “ยินดีที่ได้ร่วมมือครับ”
“ยินดีที่ได้ร่วมมือครับ” หลินโม่จับมือกับเขา
บรรยากาศหลังจากนั้น ก็เปลี่ยนไปอย่างน่าประหลาด
ก่อนหน้านี้คือการเจรจา ตอนนี้คือการรับฟังคำสั่ง
อธิบดีจางเป็นฝ่า
