บทที่ 85 – กินข้าวได้แล้ว!
หลินโม่นั่งอยู่บนเก้าอี้ในร้านขายของชำ ในหัวกำลังทบทวนการกระทำเมื่อครู่นี้
การที่เขาตัดสินใจออกจากร้านขายของชำด้วยตัวเองนั้น มีความเสี่ยงอยู่บ้าง
แต่นี่ก็เป็นโอกาสที่ดีเยี่ยมเช่นกัน
เหตุผลที่เขาเลือกที่จะลงมือเองนั้นมีสามข้อ
ข้อแรก แนวป้องกันของสี่ขั้วอำนาจเกิดช่องโหว่จริงๆ หากปล่อยให้สถานการณ์ดำเนินต่อไป อาจจะสามารถกำจัดฝูงซอมบี้ได้ แต่ก็ต้องมีผู้บาดเจ็บล้มตายอย่างแน่นอน
หากมีซอมบี้บุกเข้ามาในไซต์ก่อสร้างอีก ก็จะเป็นเรื่องยุ่งยาก
เขาไม่มีเวลามาเสียไปกับการสู้รบที่ไร้ความหมาย
ข้อสอง หลินโม่ต้องการโอกาส โอกาสที่จะข่มขวัญทุกคนได้อย่างเด็ดขาด
การให้เสบียง สามารถแลกมาซึ่งการยอมทำตามชั่วคราว
แต่มีเพียงพลังที่เด็ดขาดเท่านั้น ที่จะสลักความยำเกรงอันเป็นนิรันดร์ไว้ได้
การโจมตีครั้งนี้ ไม่เพียงแต่กำจัดฝูงซอมบี้ แต่ยังกำจัดความคิดที่ไม่ควรมีซึ่งอาจแฝงเร้นอยู่ทั้งหมดด้วย
จากนี้ไป คำพูดของเขา คือกฎเพียงหนึ่งเดียวของพื้นที่แห่งนี้
ส่วนเหตุผลข้อที่สาม
ก็เพื่อให้หัวหน้าของสี่ขั้วอำนาจได้เห็น
เขาต้องการให้คนอย่างราชาหินและกัปตันรู้ว่า ตัวเขาไม่ได้ถูกจำกัดอยู่แค่ในร้านขายของชำและออกไปไหนไม่ได้
ตรงกันข้าม เขาอยากจะออกไปเมื่อไหร่ ก็ออกไปได้
จากบรรยากาศในไซต์ก่อสร้าง การแสดงฝีมือครั้งแรกนี้ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงาม
ผู้รอดชีวิตทำงานกันอย่างกระตือรือร้นเสียจนหลินโม่สงสัยว
