่งส่วน หมายถึงการได้ซุปเนื้อเพิ่มอีกหนึ่งทัพพี
หลักการนี้ ใช้ได้ผลดีกว่าแส้ทุกชนิด
…
นอกไซต์ก่อสร้าง บนแนวป้องกันวงแหวน
ทหารจากฐานที่มั่นผาหินคนหนึ่งโผล่หัวออกมา ใช้ปืนไรเฟิลยิงซอมบี้ที่ถูกเสียงดังดึงดูดเข้ามาได้อย่างแม่นยำ
เสียงปืนท่ามกลางเสียงคำรามของเครื่องจักรนั้น ช่างเบาบางจนแทบไม่ได้ยิน
“ได้กลิ่นปะ? กลิ่นซุปเนื้อ โคตรหอมเลยว่ะ”
เพื่อนทหารที่อยู่ข้างๆ เขากระซิบเสียงเบา จมูกสูดกลิ่นไปทางไซต์ก่อสร้างโดยไม่รู้ตัว
ทหารคนนั้นยิงซอมบี้อีกสองตัว ก่อนจะเอ่ยปากว่า “คุณหลินนี่ใจป้ำจริงๆ นะ พวกคนงานกระจอกๆ ยังได้กินเนื้อ”
“เออดิ ถ้าเป็นที่อื่น ได้ขนมปังแผ่นสองแผ่นก็ถือว่าโชคดีแล้ว”
“แต่คนเยอะขนาดนี้ ของของคุณหลินจะพอเหรอ”
“น่าจะพอมั้ง”
“เลิกพล่ามได้แล้ว” ผู้กองเดินมาดุ แต่สายตาก็เหลือบไปมองยังพื้นที่ที่สว่างไสว “คุณหลินเป็นใครกัน เขาจะขาดแคลนค่าจ้างให้พวกเราแค่นี้เหรอ? รักษาฐานที่มั่นไว้ให้ดี อย่าให้ซอมบี้เล็ดลอดเข้ามาได้ ไม่งั้นพ่อจะเตะกบาลให้”
ในขณะนั้นเอง ร่างของเย่อิงก็ปรากฏขึ้นด้านหลังแนวป้องกัน
เธอไม่พูดจาพร่ำเพรื่อ เอ่ยกับผู้บัญชาการภาคสนามของสี่ขั้วอำนาจโดยตรง
“คุณหลินให้พวกคุณส่งตัวแทนไป เพื่อรับค่าจ้างของวันนี้”
สิ้นเสียงนั้น ลมหายใจของผู้บัญชาการทั้งสี่ก็หนักขึ้นเล็กน้อย
ซาโซริจากฐานที่มั่นผาหิน และอีกสามคน เดินตามหลังเย่อิงไปยังใจกลางจัตุรัสอย่างรวดเร็ว
หลินโม่ยืนอยู่หน้าร้าน
