บทที่ 83 – คุณหลินจะลงมือแล้วเหรอ?
วินาทีก่อนหน้าที่ยังโห่ร้องยินดีกับเสบียง วินาทีต่อมารอยยิ้มบนใบหน้าของเหล่าทหารก็แข็งค้าง
ผู้รอดชีวิตที่กำลังทำงานเหงื่อท่วมในไซต์ก่อสร้างก็หยุดชะงัก สีหน้าปรากฏความหวาดกลัว
“จะตื่นตูมอะไรกัน!”
ซาโซริคว้าวิทยุสื่อสารมาตะโกนใส่เหล่าทหารในแนวป้องกัน
“นึกถึงเนื้อกระป๋องที่เพิ่งได้รับกันสิวะ! ถ้าไม่อยากอดอยากในวันพรุ่งนี้ ก็จับปืนให้มั่น!”
“พลปืนกล! เตรียมยิง!”
“ผู้ปลุกพลังทุกคน! เคลื่อนพลไปแนวป้องกันแรก!”
ในเวลาไล่เลี่ยกัน ผู้บัญชาการของฟางโจว, รังผึ้ง, และที่หลบภัยประภาคาร ก็ออกคำสั่งเดียวกัน
เสบียงที่เพิ่งได้มา กลายเป็นยากระตุ้นชั้นเยี่ยม
ขวัญกำลังใจของเหล่าทหารพุ่งสูงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พวกเขารีบเข้าประจำตำแหน่งรบ, ดึงคันรั้ง, ปากกระบอกปืนสีดำทมิฬเล็งไปยังสุดปลายถนนที่มืดมิด
ในไซต์ก่อสร้าง ความโกลาหลเริ่มแผ่ขยาย
“ซอมบี้มาแล้ว! รีบหนีเร็ว!”
“ซอมบี้นับไม่ถ้วน เราตายแน่!”
ผู้รอดชีวิตทิ้งเครื่องมือในมือ สัญชาตญาณสั่งให้พวกเขาอยากจะวิ่งหนีเอาตัวรอด
“หยุดอยู่ตรงนั้น!”
เสียงของเย่อิงดังขึ้น ด้านหลังเธอ สมาชิกหน่วยคมมีดราตรียกปืนขึ้น
“ใครกล้าวิ่งมั่วซั่ว ตายเดี๋ยวนี้”
น้ำเสียงของเย่อิงไร้ซึ่งความรู้สึก “คุณหลินกำลังมองอยู่ข้างหลัง ไซต์ก่อสร้างคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด ใครอยากมีชีวิตรอด ก็หยิบเครื่องมือของพวกแกขึ้นมา แล้วทำงานต่อ!”
คำพูดของเธอ ทำให้ฝูงช