บทที่ 81 – เริ่มงาน! จัตุรัสกลายเป็นไซต์ก่อสร้าง!
ความรู้สึกไร้น้ำหนักที่คุ้นเคยจางหายไป หลินโม่กลับมายังโลกยุคสุดท้าย
เขาดึงประตูม้วนขึ้น
ภายใต้แสงสุดท้ายของวัน คือฝูงชนมืดฟ้ามัวดิน
มีคนอย่างน้อยนับพันคน พวกเขารวมตัวกันมาจากทุกซอกทุกมุมของซากปรักหักพัง พร้อมกับความปรารถนาในอาหาร และความหวังสุดท้ายต่ออนาคต พวกเขารอคอยอย่างเงียบๆ
ด้านหน้าสุดของฝูงชน คือเย่อิงและสมาชิกหน่วยคมมีดราตรีอีกยี่สิบคนของเธอ
พวกเขาสร้างกำแพงมนุษย์ที่ไม่แข็งแกร่งนัก เพื่อกั้นเหล่าผู้รอดชีวิตที่ตื่นเต้นออกจากใจกลางจัตุรัส
บนถนนที่ไกลออกไป กองกำลังของสี่ขั้วอำนาจได้วางกำลังเสร็จสิ้นแล้ว
กระสอบทราย, เครื่องกีดขวาง, และฐานปืนกลที่สร้างขึ้นชั่วคราว ก่อตัวเป็นวงป้องกันรูปวงแหวน
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หลินโม่ในทันทีที่ประตูม้วนถูกดึงขึ้น
หลินโม่ออกจากร้านขายของชำ กวาดตามองไปรอบๆ
เขาพยักหน้าให้เย่อิง
“เคลียร์พื้นที่ตรงกลาง”
“ค่ะ!”
เย่อิงออกคำสั่ง สมาชิกหน่วยคมมีดราตรีก็เคลื่อนไหวทันที พวกเขาเปิดทางเดินในฝูงชนอย่างมีประสิทธิภาพ จากนั้นก็เคลียร์พื้นที่ว่างที่ใหญ่ที่สุดใจกลางจัตุรัส
ผู้รอดชีวิตถูกผลักไปยังรอบนอก แม้จะมีความวุ่นวายอยู่บ้าง แต่ภายใต้ปากกระบอกปืนที่เย็นเยียบของสมาชิกหน่วยคมมีดราตรีและสิ่งล่อใจที่เป็นอาหาร ก็ไม่มีใครกล้าต่อต้าน
พวกเขาทำได้เพียงชะเง้อคอ ใช้สายตาที่ผสมปนเปไปด้วยความอยากรู้, ความยำเกรง, และค