ก อวี้เซียวจื่อมองไปทางยอดเขาหนานอย่างร้อนใจ
ตัดภาพมาที่เจ้าตัวตลกที่ยืนอยู่หน้าเหยาเม่ย
เมื่อได้ยินคำพูดดูถูกของเหยาเม่ย การเคลื่อนไหวของเจ้าตัวตลกชะงักกึก
เขายืนแข็งทื่อจ้องมองเหยาเม่ย
แม้แต่มิติรอบข้างยังดูเหมือนจะหยุดนิ่ง
ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ข้ามาแล้ว ไอ้นี่มันพูดจาไม่เข้าหู เดี๋ยวข้าจัดการมันให้ท่านเอง ท่านหล่อเหลาขนาดนี้ มันดันตาถั่ว ทันใดนั้น ลูกแก้วสีดำก็กลิ้งเข้ามาข้างๆ เจ้าตัวตลก
จอมมารเพลิงทมิฬเพิ่งแอบหนีออกมาจากกระเป๋าเสื้อของหลิงหลง
แล้วตรงดิ่งมาทางนี้
พอมาถึงก็ได้ยินคำพูดของเหยาเม่ยพอดี เขาถึงกับตัวสั่นงันงก
ได้ยินคำพูดของจอมมารเพลิงทมิฬ เจ้าตัวตลกถึงเริ่มยิ้มออกมา
เพียงแต่… ใบหน้าตัวตลกเวลายิ้ม มันดูสยองขวัญพิลึก
ปากกว้างที่ฉีกยิ้ม เหมือนภาพวาด แต่ก็ดูสมจริง น่ากลัวจนขนหัวลุก
เวลานี้ เหยาเม่ยเริ่มรู้สึกหวาดหวั่น จิตใจเริ่มไม่มั่นคง
โดยเฉพาะเมื่อลูกแก้วสีดำพูดขึ้นว่าจะฆ่าเขา
ที่สำคัญคือ ทันทีที่ลูกแก้วพูดจบ เหยาเม่ยรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว
อีกอย่าง ในโลกแห่งสมบัติวิเศษ เขาไม่เคยได้ยินเรื่องลูกแก้วสีดำพูดได้มาก่อน แม้แต่ในตำราโบราณก็ไม่เคยเห็น
มันดูเหมือนสิ่งที่เขาเคยอ่านเจอว่า ยอ
