านโจว”
“ผู้จัดการหลี่, เรื่องเงินทุนคุณวางใจได้, เรา…”
“ท่านประธานโจว, ผมไม่อ้อมค้อมกับคุณแล้ว” ผู้จัดการหลี่พูดขัดเขาอย่างไม่เกรงใจ “ตามข้อตกลงเงินกู้ของเรา, เนื่องจากราคาหุ้นของบริษัทท่านเกิดความผันผวนผิดปกติ, ได้เข้าข่ายเงื่อนไขการบังคับขายหลักทรัพย์ค้ำประกันและหลักทรัพย์ค้ำประกันสินทรัพย์แล้ว”
“ฝ่ายควบคุมความเสี่ยงของธนาคารเรา, ต้องการให้คุณชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ยเงินกู้ทั้งหมดเจ็ดสิบสองล้านบาททันที”
โจวเจิ้นรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองถูกใครบีบอย่างแรง
“ผู้จัดการหลี่, คุณฟังผมอธิบายก่อน, นี่เป็นแค่การปรับฐานทางเทคนิคชั่วคราว, เป็นการขายชอร์ตโดยเจตนา! เราจะรีบ…”
“โจวเจิ้น” ผู้จัดการหลี่พูดขัดเขาเป็นครั้งที่สอง, เรียกชื่อโดยตรง, น้ำเสียงก็เจือไปด้วยความหงุดหงิดและดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง “อย่าพูดเรื่องที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่เชื่อเลย, เราเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว”
“เทียนเหิง เอเนอร์จี้ไม่มีมูลค่าแล้ว”
“ยุคของคุณ, จบแล้ว”
คำพูดไม่กี่ประโยคนี้แทงเข้าไปในแก้วหูของโจวเจิ้น, ทำให้เขาทั้งตัวเย็นเฉียบ
เขากำหูโทรศัพท์จนเส้นเลือดปูด, แต่กลับพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว
เขารู้ว่า, อีกฝ่ายพูดความจริง
ปลายสายเงียบไปหลายวินาที, ดูเหมือนจะรอให้เขาย่อยความเป็นจริงที่โหดร้ายนี้
จากนั้น, เสียงของผู้จัดการหลี่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง, ครั้งนี้, ไม่เจืออารมณ์ใดๆ, เหมือนกำลังประกาศเอกสารที่ไม่เกี่ยวกับตัวเองฉบับหนึ่ง
“แต่
