ั่วยุเหยาเม่ยที่กำลังจ้องนางตาเขม็ง
ฮึ ก็แค่พึ่งพาอาวุธวิเศษคุ้มกาย คิดว่าจะขู่ข้าได้เรอะ ตายซะ เหยาเม่ยพุ่งเข้าใส่ไป๋หลิงอีกครั้ง
เห็นดังนั้น ไป๋หลิงรีบเอาตัวบังจูหลานไว้ด้านหลัง
แม้ปากจะพูดดี แต่ในใจเหยาเม่ยไม่ประมาท ครั้งนี้เขาตั้งใจจะหยั่งเชิงอีกรอบ
ตูม
ฝ่ามือซัดออกไปอีกครั้ง คราวนี้พลังที่ใช้น้อยกว่าครั้งแรกอย่างเห็นได้ชัด
และเป็นไปตามคาด การโจมตีของเขาถูกสะท้อนกลับมาอีกครั้ง
เหยาเม่ยถูกผลักถอยหลัง
เกิดอะไรขึ้น ทำไมข้าสัมผัสคลื่นพลังของอาวุธวิเศษไม่ได้เลย เหยาเม่ยจ้องไป๋หลิงเขม็ง
ไป๋หลิงรู้ว่าเหยาเม่ยกำลังหยั่งเชิง แต่นางไม่สน
เคล็ดวิชาที่เย่หนานให้ ไม่มีข้อจำกัดอยู่แล้ว ใช้ได้ไม่อั้น
หรือนี่จะเป็นความพิเศษของ กายาพิเศษ เหยาเม่ยเริ่มลังเล เขาเองก็มีความรู้เรื่องกายาพิเศษแค่หางอึ่ง
ยืนบื้ออะไรกันอยู่ ฆ่าพวกมันให้หมด เหยาเม่ยหันไปตวาดใส่คนตระกูลจูและตระกูลฉู่ที่กำลังยืนมองเขาตาค้าง
ได้ยินเสียงตวาด คนพวกนั้นถึงได้สติ
ฮึ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะมีลูกไม้แบบนี้เหมือนกัน เหยาเม่ยหันไปมองจูหลาน
เขาอยากลองของดูว่า จูหลานจะมีความสามารถประหลาดเหมือนกันไหม
เห็นสายตาของเหยาเม่ย ไป๋หลิงและ