คนอื่นๆ ใจหายวาบ
ฟึ่บ
ความเร็วของเหยาเม่ยรวดเร็วปานสายฟ้า ทำเอาพวกไป๋หลิงตื่นตระหนก
โดยเฉพาะกู้เฉิน เขาอยากช่วยแต่ทำไม่ได้
ถ้าเขาผละไป หลิงหลงจะไร้การป้องกัน
ส่วนไป๋หลิงระดับพลังยังต่ำ ความเร็วเทียบกันไม่ติดฝุ่น
ส่วนจอมมารเพลิงทมิฬในกระเป๋าหลิงหลง เขาดูแลแค่ความปลอดภัยของหลิงหลง คนอื่นเขาไม่สน
เห็นเหยาเม่ยพุ่งเข้ามา จูหลานไม่ยอมงอมืองอเท้า
เปรี้ยะ เปรี้ยะ
วินาทีนั้น ร่างกายของจูหลานปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงสีมรณะ
เห็นเปลวเพลิงนั้น เหยาเม่ยที่กำลังพุ่งเข้ามา ต้องรีบเบรกตัวโก่ง
ใบหน้าของเหยาเม่ยดูเคร่งเครียดขึ้นมาทันที
เปลวเพลิงบนตัวจูหลาน ให้ความรู้สึกอันตราย
ทำให้เขาจำต้องล้มเลิกความคิดที่จะลงมือ
ฮึ ฆ่าพวกเจ้าไม่ได้ ข้าฆ่าคนอื่นไม่ได้รึไง เหยาเม่ยเปลี่ยนเป้าหมายพุ่งเข้าใส่คนของสำนักอวี้หัว
ขอแค่จับคนพวกนี้เป็นตัวประกัน เขาเชื่อว่าพวกไป๋หลิงต้องยอมจำนน
พริบตาเดียว เสียงร้องโหยหวนดังระงม
เหยาเม่ยเปรียบเสมือนเครื่องจักรสังหาร ไล่ฆ่าคนสำนักอวี้หัวอย่างบ้าคลั่ง
ภาพนี้ทำเอาคนสำนักอวี้หัวโกรธแค้นจนแทบกระอักเลือด
ฮ่าฮ่าฮ่า… สะใจจริงๆ เหยาเม่ยตบศิษย์สำนักอวี้หัวตายคาที่ไปอีกหนึ่งคน
ไป๋หลิงและพรรคพวกพยา
