นคนของถังเหล่านะ ทำไมถึงถูกออร่าของหนุ่มคนนี้ข่มจนอยู่หมัดได้?
เขามองไปที่ถังเหล่าโดยไม่รู้ตัว เพื่อขอคำชี้แนะ
แต่ถังเหล่ากลับโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ราวกับทุกอย่างเป็นเรื่องปกติ “ในเมื่อคุณหลินสั่งแล้ว นายก็ไปทำตามที่เขาพูดเถอะ”
“ครับ, ถังเหล่า”
ทนายหวังเหมือนได้รับอภัยโทษครั้งใหญ่ โค้งคำนับแล้วจากไป แทบจะวิ่งออกจากห้องหนังสือ
“ถังเหล่า, คุณหลิน ดิฉันขอไปช่วยทนายหวังนะคะ” ซูหว่านก็รู้กาละเทศะอย่างยิ่ง โค้งคำนับแล้วจากไป ปล่อยให้พื้นที่เป็นของสองผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริง
“คุณหลิน” ในที่สุดถังเหล่าก็เปิดปาก “ราคาซื้อหย่วนซิง เทคโนโลยีคือหนึ่งร้อยแปดสิบล้าน ทองคำที่เหลือ นายจะจัดการยังไง”
หลินโม่ยื่นกระดาษโน้ตที่เตรียมไว้แล้วให้ “ผมต้องการเงินสดห้าล้าน ส่วนที่เหลือ รบกวนถังเหล่าช่วยเก็บไว้ก่อน รอผมจัดการเรื่องภายในของหย่วนซิง เทคโนโลยีเสร็จแล้ว ค่อยโอนเข้าบัญชีบริษัท”
ถังเหล้ามองหลินโม่ ยิ้มอย่างมีความหมาย “คุณหลิน ได้เงินมาแล้ว ไม่คิดจะเปลี่ยนรถที่เหมาะสมสักคันก่อนเหรอ?”
“ไม่รีบ”
หลินโม่ยิ้ม พูดขัดเขา
“รถตู้คันนั้นใช้ดีมาก ขนของก็ได้ ขนคนก็ได้”
“รอให้ผมทำให้หย่วนซิง เทคโนโลยียืนขึ้นมาได้อย่างแท้จริงก่อน ค่อยเปลี่ยนรถก็ยังไม่สาย”
แววตาของถังเหล่าพลันลึกล้ำขึ้นมาทันที
คนที่สามารถหยิบทองคำมูลค่าหลายร้อยล้านออกมาได้ง่ายๆ แต่กลับหลงใหลรถตู้เก่าๆ คันหนึ่ง
คนแบบนี้ ไม่เป็นคนบ้าโดยสมบูรณ์
ก็คือวิสัยทั