ศน์และมุมมองของเขา ได้ก้าวข้ามขอบเขตความเข้าใจของคนธรรมดาไปไกลแล้ว
ที่สำคัญที่สุดคือ เขามั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอ ว่าจะทำให้บริษัทกลวงๆ ที่ใกล้จะล้มละลายฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้?
ถังเหล่ายิ่งรู้สึกว่า ชายหนุ่มตรงหน้า เหมือนบ่อน้ำโบราณที่ลึกจนหยั่งไม่ถึง
ไม่นาน ซูหว่านก็เข็นรถเข็นคันเล็กเข้ามา บนนั้นมีกล่องสีดำไม่มีสัญลักษณ์สองใบ วางลงข้างเท้าหลินโม่อย่างนอบน้อม
“คุณหลิน นี่คือเงินสดห้าล้านที่คุณต้องการค่ะ”
“อืม”
หลินโม่พยักหน้า ลุกขึ้นยืน พยักหน้าให้ถังเหล่าเล็กน้อยถือเป็นการแสดงความเคารพ แล้วก็หิ้วกล่องหันหลังเดินจากไป ไม่มีคำพูดเกรงใจแม้แต่น้อย
“คุณหลิน เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ”
เสียงของถังเหล่าดังมาจากข้างหลัง
ซูหว่านรีบเดินตามไปส่งหลินโม่ถึงหน้าประตูโรงน้ำชา มองดูเขาโยนกล่องสองใบที่เต็มไปด้วยเงินสดห้าล้านเข้าไปที่เบาะข้างคนขับอย่างไม่ใส่ใจเหมือนโยนตะกร้าผัก
จากนั้นก็ปิดประตู สตาร์ทรถตู้สีขาวที่ไม่เข้ากับบรรยากาศรถหรูรอบข้างเลยแม้แต่น้อย
เสียงคำรามของเครื่องยนต์ค่อยๆ ห่างไกลออกไป ซูหว่านถึงได้ถอนหายใจยาว
เธอรีบกลับไปที่ห้องหนังสือ ถังเหล่ากำลังยืนกอดอกอยู่ริมหน้าต่าง มองดูต้นไทรโบราณในสวน ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
“ถังเหล่า คุณหลินคนนี้… เราต้องร่วมมือกับเขาอย่างลึกซึ้งจริงๆ เหรอคะ?”
เสียงของซูหว่านเจือความกังวล
“ที่มาของเขาลึกลับเกินไป สไตล์การทำงานก็… เผด็จการจนไร้มนุษยธรรม”
“ฉันเคยตร
