วจสอบข้อมูลของเขา ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ ประวัติชีวิตของเขาก็ธรรมดามาก แต่จู่ๆ ก็เอาทรัพย์สินที่เราคาดไม่ถึงออกมาได้”
“ดิฉันกังวลว่า…”
“กังวลอะไร?”
ถังเหล่าค่อยๆ หันกลับมา นั่งลงหลังโต๊ะหนังสือที่เปรียบเสมือนสัญลักษณ์แห่งอำนาจอีกครั้ง สีหน้าเรียบเฉย
“ข้อมูลทั้งหมดที่หามาได้ ทำลายทิ้งให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่ไบต์เดียว”
“แล้วก็ บอกคนของเราต่อไปนี้ ห้ามใช้วิธีใดๆ ไปสืบเรื่องของคุณหลินคนนั้นอีก ใครฝ่าฝืน ให้ลงโทษตามกฎของตระกูล”
“ค่ะ!” ซูหว่านใจหายวาบ
“ฉันเคยสอนเธอแล้ว”
ถังเหล่าจิบชาที่เย็นชืดไปแล้วคำหนึ่ง เสียงก็เย็นชาเหมือนน้ำชาเช่นกัน
“เป็นนายหน้า ก็ต้องมีจิตสำนึกของนายหน้า รู้มากเกินไป ไม่ดีกับตัวเอง”
“เขาเลือกหย่วนซิง ไม่ใช่เพื่อปั่นราคาหุ้น ยิ่งไม่ใช่เพื่อที่ดินผืนนั้น เขามีของของเขาเอง ต้องการยืม ‘เปลือก’ ของหย่วนซิง เพื่อเปิดตัวอย่างสง่างามต่อหน้าชาวโลก”
“คนที่สามารถเอา ‘ของ’ แบบนั้นออกมาได้ พลังที่อยู่เบื้องหลังเขาก็เพียงพอที่จะบดขยี้เราได้อย่างง่ายดาย”
“เพราะฉะนั้น จัดการเรื่องทองคำให้เรียบร้อย ถ้าคุณหลินคนนั้นมีความต้องการอะไร ให้ตอบสนองโดยไม่คิดราคา ที่เหลือไม่ต้องถาม ไม่ต้องยุ่ง”
“ค่ะ ดิฉันเข้าใจแล้ว”
…
วันต่อมา แปดโมงสี่สิบห้านาที
โรงงานของบริษัท หย่วนซิง เทคโนโลยี ที่ตั้งอยู่ชานเมือง บรรยากาศอึดอัดเหมือนทะเลก่อนพายุจะเข้า
พนักงานหลายร้อยคนถูกเรียกมารวมตัวกันในโรงผลิตหมายเลข
