หนึ่งที่ใหญ่ที่สุด จับกลุ่มคุยกันเป็นหย่อมๆ ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความไม่สบายใจและการคาดเดา
“ได้ยินข่าวรึยัง? บริษัทถูกเศรษฐีลึกลับซื้อไปทั้งบริษัทเลย!”
“ไม่ใช่แค่นั้นนะ! ฉันได้ยินเพื่อนที่อยู่ฝ่ายธุรการบอกว่า เมื่อคืนนี้ ห้องทำงานของฝ่ายการเงินกับผู้บริหารทั้งหมด ถูกทีมทนายมายึดทางกายภาพเลยนะ! ที่ประตูติดแถบผนึกไว้ด้วย!”
“เจ้านายใหม่นี่เป็นใครกันแน่? วันนี้เล่นใหญ่ขนาดนี้ จะไม่ไล่คนออกขนานใหญ่ใช่ไหม? ค่าผ่อนบ้านฉันจะถึงกำหนดเดือนหน้าแล้วนะ…”
แถวหน้าสุดของฝูงชน ยืนอยู่ด้วยกลุ่มผู้บริหารของบริษัท นำโดย CEO จ้าวคุนต๋า
จ้าวคุนต๋าแอ่นพุงกลมๆ ของเขา จัดเนคไทเฮอร์เมสที่เบี้ยวอยู่ให้ตรง พยายามทำใจให้สงบ แต่ปลายนิ้วที่สั่นเทาเล็กน้อย ก็ยังคงเผยให้เห็นความวิตกกังวลในใจ
“ตื่นตระหนกอะไรกัน! ทำตัวให้มันดีๆ หน่อย!”
เขาหันกลับไป ตะคอกใส่พนักงานที่กำลังซุบซิบกันอยู่ข้างหลังเสียงดัง
“ฉันคุยโทรศัพท์กับทนายหวังที่ถังเหล่าส่งมาแล้ว ก็แค่การโอนหุ้นปกติ! เจ้านายใหม่มา ก็ต้องพึ่งพาพวกเราที่เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ของบริษัทที่รู้เรื่องเทคโนโลยี, รู้เรื่องการจัดการ, รู้เรื่องตลาด!”
“ยืดอกกันให้ตรงๆ! อย่าให้คนมาใหม่ดูถูกคนของหย่วนซิงได้!”
แม้ปากจะพูดอย่างนั้น แต่ในใจเขากลับไม่มีความมั่นใจเลยสักนิด
เมื่อคืนทนายที่ชื่อหวังเจิงคนนั้น ทำตัวเหมือนหุ่นยนต์ ไม่ว่าจะพูดอะไรก็ไม่เข้าหู ไม่เปิดโอกาสให้เขาตีสนิทเลยแม้แต่
