ซริ พวกนายคอยช่วยอยู่ข้างๆ”
พูดจบ เขาก็หันหลังกลับเข้าไปในเงาของร้านขายของชำอีกครั้ง ราวกับไม่สนใจเสบียงที่มากพอจะก่อสงครามได้เลยแม้แต่น้อย
ลานกว้างเกิดเสียงโห่ร้องยินดีดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นอีกครั้ง
นานๆ ทีมีซอมบี้สองสามตัวอยากจะมาดูความคึกคัก ก็จะถูกยิงหัวระเบิดทันที
เหล่าทหารมองกองเสบียง แม้แต่ลมหายใจก็ยังระมัดระวัง
ไป๋ลู่สูดหายใจลึก ก้าวออกมา เริ่มจัดการแบ่งของตามรายชื่อและบันทึกผลงานการรบ
กระบวนการทั้งหมด เป็นระเบียบเรียบร้อยจนน่ากลัว
ไม่มีการแย่งชิง ไม่มีการบ่น
เมื่อมองดูเหล่าทหารที่มาจากต่างกองกำลังโอบบ่าคล้องคอ อวดรางวัลที่ตัวเองได้รับ ไป๋ลู่ก็เข้าใจในที่สุด
คุณหลินไม่สนใจเรื่องการเป็นพันธมิตรเลยแม้แต่น้อย และก็ไม่สนใจท่าทีของสี่กองกำลังหลักด้วย
ตั้งแต่แรก เขาไม่ได้กำลังทำการค้ากับสี่กองกำลังหลัก
แต่กำลังใช้ความจริงบอกทุกคนว่า ยุคเก่าได้จบลงแล้ว
จากนี้ไป ดินแดนรกร้างแห่งนี้จะมีได้เพียงเสียงเดียว กฎเดียว
เสียงของเขา กฎของเขา
เสียงเครื่องยนต์คำราม ขบวนรถค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากลานกว้างที่สร้างปาฏิหาริย์แห่งนี้
ขบวนรถขับเข้าไปในซากปรักหักพัง แบ่งเป็นสี่ทิศทางเพื่อกลับไปยังที่ที่จากมา
แต่ไป๋ลู่และหวงเฟิงต่างรู้ดีว่า ทหารของพวกเขา ได้ทิ้งหัวใจไว้ที่นั่นแล้ว
