าคุณเป็นรองหัวหน้าที่สามหรือเป็นหัวหน้า ฆ่าได้ก็ฆ่า!
…
ไฟถ่านค่อยๆ มอดดับ ภูเขาเนื้อลูกนั้นถูกกำจัดจนเกลี้ยงเกลา แม้แต่กระดูกก็ยังถูกแทะจนขาวโพลน
เหล่าทหารที่อิ่มหนำสำราญ ใบหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่ดูเหมือนฝัน พวกเขาพิงรถหุ้มเกราะเป็นกลุ่มๆ เรอออกมาเสียงดัง สายตาเลื่อนลอย
งานเลี้ยงครั้งนี้ พวกเขาได้กินเนื้อมากกว่าที่เคยกินมาตลอดทั้งปีรวมกันเสียอีก
ประตูม้วนเลื่อนขึ้นอย่างเงียบเชียบ
หลินโม่ออกมาอีกครั้ง ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยเช่นเคย
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เขาทันที บรรยากาศที่เริ่มจะหย่อนยานกลับกลายเป็นเคร่งขรึมและจริงจังในบัดดล
หลินโม่ไม่ได้พูดอะไร
เขาเพียงแค่ยกมือขึ้น โบกอีกครั้ง
บนลานกว้าง ปรากฏกองเสบียงสูงเป็นภูเขาขึ้นมาอีกครั้งจากความว่างเปล่า
บิสกิตอัดแท่งเป็นลังๆ ข้าวสารขาวบริสุทธิ์เป็นกระสอบๆ เนื้อกระป๋องที่วางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ และบุหรี่อีกนับไม่ถ้วน
ของเหล่านี้ ก่อนวันหายนะถือว่าธรรมดาจนไม่มีอะไรจะธรรมดาไปกว่านี้แล้ว แต่วันนี้ พวกมันคือชีวิต คือสกุลเงินที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนรกร้าง
“ตรงนี้มีสองส่วน ส่วนหนึ่งคือค่าตอบแทนตามที่ตกลงกันไว้ ให้ฐานที่มั่นผาหิน, ฟางโจว, รังผึ้ง และที่หลบภัยประภาคารแบ่งเท่าๆ กัน อีกส่วนหนึ่งแบ่งให้ทุกคนที่เข้าร่วมรบในวันนี้”
“ตามผลงาน ไปรับกันเอง”
เสียงของหลินโม่ไม่ดังนัก แต่กลับส่งไปถึงหูของทุกคนอย่างชัดเจน
“ไป๋ลู่ เธอมาจัดการแบ่ง ซาโ