ลกละเอียด
เขาสั่งการให้ทหารระวังภัยรอบๆ แล้วตะโกนเสียงดัง
“โจวหยวน ต่อไปนี้ให้แกจัดการ!”
โจวหยวนหลบซากศพบนพื้น วิ่งไปที่เครื่องผลิตขนาดมหึมาเครื่องหนึ่ง นิ้วกดบนแผงควบคุมที่เต็มไปด้วยฝุ่นอย่างรวดเร็ว
ติ๊ด เสียงเบาๆ ดังขึ้น ไฟสัญญาณบนเครื่องเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีเขียว
“ยังใช้ได้! โครงสร้างหลักของสายการผลิตนี้สมบูรณ์ ขอแค่เปลี่ยนชิ้นส่วนที่สึกหรอง่ายไม่กี่ชิ้น แล้วต่อพลังงานเข้าไป ก็สามารถสตาร์ตใหม่ได้!” โจวหยวนตะโกนอย่างตื่นเต้น
ซาโซริฟังไม่ค่อยเข้าใจ เขาสนใจแค่ของที่มีประโยชน์
“แบตเตอรี่! แบตเตอรี่ที่คุณหลินต้องการอยู่ที่ไหน?”
“ทางนี้!” โจวหยวนชี้ไปยังประตูโกดังที่ปิดสนิทในส่วนลึกของโรงงาน
ทหารของผาหินสองคนเดินเข้าไป ใช้ชะแลงและแรงมหาศาล ดึงประตูเปิดออกอย่างยากลำบาก
ในวินาทีที่ประตูเปิดออก ทุกคนก็หยุดหายใจ
ในโกดัง ชั้นวางของที่หนาแน่นทอดลึกเข้าไปในความมืด
บนชั้นวางของ วางกล่องกระดาษใหม่เอี่ยมเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ บนนั้นมีโลโก้ “ธอร์-7” ที่เด่นชัดพิมพ์อยู่
ทหารคนหนึ่งวิ่งเข้าไป ใช้มีดปลายปืนกรีดกล่องกระดาษใบหนึ่ง
ครืด
แบตเตอรี่ใหม่เอี่ยมที่ยังอยู่ในฟิล์มพลาสติกสิบกว่าก้อนก็กลิ้งออกมา
ทหารของฐานที่มั่นผาหินทุกคนเดือดพล่าน
โจวหยวนวิ่งเข้าไปในโกดังอย่างตื่นเต้น วิ่งไปตามชั้นวางของ ใช้แท็บเล็ตสแกนรหัสสินค้าคงคลังอย่างรวดเร็ว
“พระเจ้า… พระเจ้า…” เขาพึมพำกับตัวเอง “ที่นี่… ที่นี่มีแบตเต
