้ทุกเมื่อ
มือของซาโซริ กดอยู่ที่ด้ามมีดตรงเอว
แต่เขาไม่ได้มองศาสตราจารย์จี้มากนัก แต่กลับให้ความสนใจทั้งหมด ไปที่ชายที่พิงเคาน์เตอร์อยู่ตลอดเวลาในร้านขายของชำ
“คุณเจ้าของร้าน”
เสียงของซาโซริสุภาพมาก
“เรานำของที่คุณต้องการมาแล้ว”
เขาโบกมือให้คนข้างหลัง
กล่องเหล็กสองสามใบถูกวางลงบนพื้น เปิดออก
ทองคำแท่ง
และแกนคริสตัลยี่สิบเม็ด!
มากกว่าที่หลินโม่ขอ ถึงสิบเม็ดเต็มๆ!
ซาโซริใช้การกระทำที่ตรงที่สุด แสดงท่าทีของเขา
ฐานที่มั่นผาหิน ไม่เพียงแต่ยอมรับกฎ แต่ยังต้องชิงความได้เปรียบภายใต้กฎใหม่นี้ โดยไม่เสียดายต้นทุน!
ใบหน้าของศาสตราจารย์จี้ ในทันทีก็ดูแย่ยิ่งกว่าคนตายเสียอีก
เขาอยู่ที่นี่เพื่อแกนคริสตัลสองสามเม็ด พูดเหตุผลมากมาย ศักดิ์ศรีสูญสิ้น
ผลคือหันกลับมาก็มีคนเพิ่มให้เป็นสองเท่าโดยตรง
ศาสตราจารย์จี้อยากจะพูดว่า วันสิ้นโลกแล้ว ยังจะมาแข่งกันอีกเหรอ!
สายตาของหลินโม่กวาดมองกล่องเหล่านั้น มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่แทบไม่รู้สึกตัว
“บิสกิตเป็นของพวกคุณแล้ว”
เขาโบกมือตามใจชอบ หยิบบิสกิตอัดแท่งกองใหญ่ออกมาจากคลังมิติ พร้อมกับบิสกิตทั้งหมดบนชั้นวาง บินออกไปทั้งหมด ตกลงตรงหน้าซาโซริอย่างมั่นคง
ในนั้น ถึงกับมีเนื้อกระป๋องสองสามลังปนอยู่ด้วย
“แถมให้”
ลมหายใจของซาโซริ มีความถี่ขึ้นชั่วขณะหนึ่ง
เขาเดิมพันถูกแล้ว!
ต่อหน้าเจ้าของร้านลึกลับคนนี้ ความฉลาดเล็กๆ น้อยๆ และการต่อรองราคาใดๆ ล้วนโง่เขลาอย่างยิ่ง
