ดออกโดยอัตโนมัติ
กล่องหนึ่งเป็นทองคำแท่งสีเหลืองอร่ามที่วางเรียงอย่างเป็นระเบียบ
อีกกล่องหนึ่ง แกนคริสตัลสิบห้าเม็ดที่ส่องแสงสีต่างๆ นอนอยู่อย่างเงียบๆ บนเบาะกำมะหยี่สีดำ
วินาทีต่อมา ของในกล่องก็หายไปจากความว่างเปล่า
จากนั้น ภูเขาลูกเล็กๆ ที่สร้างจากน้ำแร่กว่าร้อยลัง ก็เริ่มเคลื่อนที่ออกไปทีละแถวอย่างช้าๆ
สุดท้าย ก็หยุดอยู่ที่นอกเส้นแบ่งเขตอย่างแม่นยำ
“การซื้อขายเสร็จสิ้น”
เสียงเรียบนิ่งของหลินโม่ดังขึ้น
ทหารของประภาคารรีบเข้าไป แบกน้ำบริสุทธิ์ที่ล้ำค่าดั่งชีวิตเหล่านั้นอย่างรีบร้อน
ทันทีที่พวกเขาแบกน้ำลังสุดท้ายเสร็จ เตรียมจะถอยกลับไปอย่างอับอาย
ความมืดอีกฝั่งหนึ่ง เงาร่างสองสามสาย ก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบราวกับภูตผี
คือซาโซริ
เขากลับมาแล้ว
และไม่ใช่คนเดียว
ข้างหลังเขา มีทีมเกือบยี่สิบคนตามมา ทุกคนติดอาวุธครบมือ ลมหายใจหนักแน่น สายตาแหลมคมดั่งเหยี่ยว เห็นได้ชัดว่าเป็นหน่วยรบพิเศษของฐานที่มั่นผาหิน
ในมือของพวกเขา ก็ยกกล่องเหล็กหนักๆ สองสามใบเช่นกัน
คนสองกลุ่ม ในลานกว้างของซากปรักหักพังที่เงียบสงัดนี้ พบกันโดยไม่คาดคิด
อากาศ แข็งตัวในทันที
ทหารยามข้างหลังศาสตราจารย์จี้ แทบจะเป็นปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณ หันปากกระบอกปืนไปทางกลุ่มของซาโซริทันที
และสมาชิกของฐานที่มั่นผาหิน ก็ไม่ยอมแพ้ ยกอาวุธขึ้นมาเช่นกัน ปากกระบอกปืนที่ดำมืด แผ่จิตสังหารที่เย็นยะเยือกออกมา
การปะทะ พร้อมที่จะระเบิดขึ้นได
