บทที่ 14 – เปิดราคาแบบสิงโต
แกนคริสตัลถูกดูดซับจนหมด สินค้าก็ขายจนเกลี้ยง ถึงแม้เวลานับถอยหลังคูลดาวน์จะยังไม่หมด แต่หลินโม่ก็ไม่ได้คิดจะออกไปสำรวจข้างนอก เลยรออย่างสบายใจ
วูม—
ความรู้สึกบิดเบี้ยวของโลกที่คุ้นเคยกลับมาอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ หลินโม่ไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
แปะ
ท้องฟ้าสีเหลืองขุ่นของวันสิ้นโลก ถูกแทนที่ด้วยทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองตอนตีสี่ในทันที
นอกหน้าต่าง ไฟถนนส่องลงบนพื้นดินที่เปียกชื้นหลังฝนตก เกิดเป็นแสงสีส้มเหลืองเป็นวงกว้าง
ไกลออกไปมีเสียงเพลงจากรถทำความสะอาดที่กำลังทำงานแว่วมา
กลิ่นสนิมและกลิ่นเน่าเหม็นหายไปแล้ว
สิ่งที่มาแทนที่คือกลิ่นดินหลังฝนผสมกับกลิ่นหญ้าที่สดชื่น
เขากลับมาแล้ว
[การเดินทางข้ามมิติเสร็จสมบูรณ์]
[โลกปัจจุบัน: โลก (ปลอดภัย)]
[คูลดาวน์การเดินทางข้ามมิติครั้งต่อไป: 11:59:59]
หลินโม่มองเวลานับถอยหลังบนหน้าจอแสง นึกในใจก็ปิดมันลงอย่างไม่ใส่ใจ
เขาเดินไปที่ประตู ดึงเปิดประตูกระจกที่ในวันสิ้นโลกนั้นแข็งแกร่งจนทำลายไม่ได้ แต่ที่นี่กลับธรรมดาอย่างยิ่ง
ลมกลางคืนที่เย็นชื้นพัดเข้ามา ทำให้ร่างกายที่ร้อนรุ่มเพราะพลังที่เพิ่มขึ้นของเขารู้สึกสดชื่นขึ้น
เลิกรา
หนี้นอกระบบ
ถูกไล่ออก
หินก้อนใหญ่ที่เคยทับเขาจนหายใจไม่ออก ทำให้เขานอนไม่หลับทุกคืน ในตอนนี้ ในใจของเขา มันเบาราวกับขนนก
หลินโม่นึกในใจ
ทองคำแท่งสองแท่งที่หนักอึ้งและสัมผัสเย็นเฉียบ ปรากฏขึ้นในมือ
