มือขาวผ่องของเธอ
เปลวไฟนั่นไม่ใหญ่ แต่กลับแผ่ความร้อนที่สามารถจุดอากาศให้ลุกไหม้ได้
อุณหภูมิรอบข้างสูงขึ้นอย่างกะทันหัน ผู้รอดชีวิตที่ซุ่มอยู่ในเงามืด บนใบหน้าปรากฏสีหน้าตกตะลึง
นี่คือพลังของผู้ปลุกพลังระดับสูง!
ทว่า คำพูดต่อมาของเย่อิง กลับทำให้พวกเขาราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง
“ต่อให้เป็นฉัน ก็ทำร้ายร้านนี้ไม่ได้แม้แต่ปลายเล็บ”
เธอพูดจบ เปลวไฟในฝ่ามือก็ดับวูบลง ราวกับไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน
ทั้งลานกว้าง ตกอยู่ในความเงียบงันโดยสิ้นเชิง
ถ้าจะบอกว่า ก่อนหน้านี้กำแพงที่มองไม่เห็นนั่น ทำให้พวกเขารู้สึกประหลาดและหวาดระแวง
งั้นคำพูดของเย่อิงครั้งนี้ การยืนยันด้วยปากของผู้ปลุกพลังระดับสูงคนนี้ ก็ได้ทุบทำลายความหวังสุดท้ายในใจของพวกเขาจนแหลกละเอียด
ขนาดเย่อิงยังยอมรับว่าไม่สามารถสั่นคลอนได้
แล้วผู้รอดชีวิตธรรมดาที่ดิ้นรนอยู่บนเส้นความเป็นความตายอย่างพวกเขา จะนับเป็นอะไรได้?
ชายร่างกำยำที่ยิงปืน ขาอ่อนลง “ตุ้บ” คุกเข่าลงกับพื้น ปืนลูกซองทำเองในมือร่วงลงข้างๆ เกิดเสียงดังทึบ
เพื่อนอีกสองคนที่อยู่ข้างหลัง ก็อ่อนแรงลงตามไปด้วย บนใบหน้าเหลือเพียงความสิ้นหวังล้วนๆ
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ถูกตัดสิทธิ์ในการซื้อขาย
ผู้ชายที่ขนาดเย่อิงยังต้องยอมแพ้ อยากจะฆ่าพวกเขาทิ้งคงง่ายกว่าบี้มดเสียอีก
พวกเขาจบสิ้นแล้วโดยสิ้นเชิง
พี่หู่สูดหายใจเข้าลึกๆ ฝืนกดความตกใจในใจลง ค่อยๆ ยืนขึ้นจากหลังกำแพง
เขาสะพายปืนไรเฟิล
