หลินโม่ลากกาต้มน้ำไฟฟ้าที่ฝุ่นจับเขรอะออกมาจากใต้ชั้นวาง แล้วก็หาชามเคลือบใบใหญ่ออกมา
นี่เป็นของที่เขาเคยใช้กินข้าวเอง
เสียบปลั๊ก กดสวิตช์ กาต้มน้ำก็ส่งเสียงหึ่งๆ ทำงาน
ในร้านขายของชำยังมีไฟฟ้า!
เขามองหลอดไฟเก่าๆ บนเพดานที่ยังส่องสว่างอยู่ ในใจก็ยิ่งมั่นคง
พื้นที่ที่ถูกผูกกับระบบนี้ ดูเหมือนจะแยกออกจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง เป็นโลกของตัวเอง
น้ำเดือดเร็วมาก
หลินโม่ฉีกซองบะหมี่ ใส่เส้นและเครื่องปรุงทั้งหมดลงในชามรวดเดียว
เทน้ำเดือดลงไป
ซู่—
กลิ่นหอมเข้มข้นรุนแรง ระเบิดขึ้นในร้านเล็กๆ ทันที!
เป็นกลิ่นหอมราคาถูกที่เกิดจากการผสมผสานของหัวเชื้อน้ำหอมอุตสาหกรรมกับผักอบแห้ง แต่ในตอนนี้ มันกลับหอมยั่วยวนอย่างที่สุด ราวกับเป็นอาหารเลิศรสที่สุดในโลก
ขนาดหลินโม่เองยังอดกลืนน้ำลายไม่ได้
มีกลิ่นหอมแล้ว แต่ปัญหาก็ตามมา
จะส่งกลิ่นที่ชวนตายนี้ออกไปให้ตรงเป้าหมายได้ยังไง?
คงเปิดประตูไม่ได้หรอก
หลินโม่เดินวนในร้านรอบหนึ่ง สุดท้ายสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่มุมเพดาน พัดลมระบายอากาศตัวเล็กๆ ที่มีคราบน้ำมันเกาะหนาเตอะ
นั่นเป็นของที่พ่อแม่เขาเคยใช้ระบายควันตอนทำอาหารในร้าน
