ที่ยังตกใจไม่หาย
เขาเห็นกำปั้นของซอมบี้ตัวนั้นทุบเข้าที่ประตูกระจกเต็มแรง
ทว่า ประตูกระจกที่ดูเหมือนจะแตกง่ายแค่สัมผัส บัดนี้กลับนิ่งสนิท!
ระลอกคลื่นสีฟ้าจางๆ ที่แทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า สว่างวาบขึ้นบนผิวกระจกแล้วหายไป
“โฮก!”
การโจมตีครั้งแรกไม่ได้ผล ซอมบี้ยิ่งคลั่งหนักกว่าเดิม มันใช้ทั้งตัว ทั้งหัว และทุกส่วนที่ใช้ได้ พุ่งกระแทกประตูกระจกอย่างบ้าคลั่ง
ปัง! ปัง! ปัง!
ซอมบี้อีกกว่าสิบตัวที่เหลือกรูกันเข้ามาล้อม เล็บแหลมคมขูดบนกระจกเกิดเสียงดังเอี๊ยดจนน่าขนลุก ใบหน้าที่เน่าเฟะมีหนองไหลแนบชิดกับประตูจนบิดเบี้ยว อ้าปากที่ดำมืดคำรามใส่หลินโม่ที่อยู่ข้างในอย่างเงียบงัน
นอกประตูกระจกคือภาพความบ้าคลั่งราวกับนรก
ส่วนในประตูกระจก หลินโม่กลับไม่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนแม้แต่น้อย
สินค้าบนชั้นวางยังคงตั้งอยู่อย่างมั่นคง แม้แต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสองสามซองที่ตกอยู่บนพื้นก็ไม่ได้กลิ้งไปไหน
ปลอดภัยขั้นสุด…
ป้องกันจากความเสียหายทุกรูปแบบ…
ในหัวของหลินโม่ เสียงแจ้งเตือนที่เย็นชาแต่ศักดิ์สิทธิ์ของระบบดังก้องขึ้นมาอีกครั้ง
เขามองซอมบี้ที่กระแทกประตูอย่างบ้าคลั่งสลับกับมองร้านขายของชำที่ปลอดภัยดี หัวใจที่เต้นรัวค่
