งสนามรบในโลกมนุษย์ ยังคาดหวังจะพึ่งพาผู้บำเพ็ญเซียนออกหน้ารักษาความสงบ เช่นนี้ตัวข้าจะต่างอะไรกับการนั่งชุบมือเปิบ ได้อะไรมาโดยไม่ต้องลงทุน?”
“สนามรบ?” หลี่เนี่ยนฝานผงะ ยิ่งรู้สึกมั่นใจในการเดาของตนเอง
โจวอวิ๋นอู่คงเป็นองค์ชายในราชวงศ์มนุษย์อย่างไม่ต้องสงสัย
มนุษย์ปุถุชนก็ควรถูกปกครองโดยมนุษย์ปุถุชนด้วยกัน แม้ว่าจะมีราชวงศ์ผู้บำเพ็ญเซียน แต่ราชวงศ์เหล่านี้เป็นเหมือนสำนักมากกว่า มีหน้าที่ดูแลจัดการปัจจัยที่ไม่เสถียรในด้านการบำเพ็ญเซียน ส่วนชีวิตของปุถุชนจะเป็นเช่นไร ผู้บำเพ็ญเซียนก็คงไม่เสนอตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยว
ก็เหมือนกับพวกมนุษย์เข้าไปปกครองฝูงมด ไม่มีอะไรน่าสนใจ
ตอนมาที่นี่ครั้งแรก หลี่เนี่ยนฝานไม่เคยคิดว่าจะได้พัวพันกับราชวงศ์มนุษย์ ด้วยพรสวรรค์ของเขาเอง อาจทำให้กลายเป็นผู้มั่งคั่งไปได้
แต่เมื่อคิดว่าที่นี่คือโลกบำเพ็ญเซียน และมีราชวงศ์มากมาย โจรผู้ร้ายก่ออาชญากรรม ทำสงครามไม่หยุดหย่อน ไม่เหมาะสำหรับตน
คิดดูแล้ว การหลบใต้ร่มไม้ใหญ่ของผู้บำเพ็ญเซียนจะปลอดภัยที่สุด
โจวอวิ๋นอู่ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง และพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ข้าไม่ได้คิดจะปิดบัง ความจริงข้าเป็นองค์ชายแห่งราชวงศ์เซี่ย โจวอวิ๋นอู่ ข