หลี่เนี่ยนฝานเดินมาช้าๆ พร้อมกับต๋าจี่ เมื่อเห็นทุกคนที่ประตูก็ถึงกับผงะ “ประมุขหุบเขากู้? ผู้เฒ่าเหยา? แม่นางม่านอวิ๋น? พวกท่านมาได้อย่างไร?”
พวกเขาก็ทักทายกลับด้วยรอยยิ้ม “คารวะคุณชายหลี่ พวกข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ รบกวนแล้ว”
“เกรงใจแล้ว ยินดีต้อนรับทุกท่าน”
หลี่เนี่ยนฝานพยักหน้าให้พวกเขาด้วยรอยยิ้ม เมื่อเขาเห็นวิหคเพลิงในมือของกู้ฉางชิงจึงพูดขึ้นอย่างอดไม่ได้ “ว้าว เป็นไก่ที่งดงามจริงๆ ท่านนะท่าน มาก็มาแล้ว ยังอุตส่าห์นำอาหารที่เป็นสัตว์ป่ามาอีก?”
ไก่?
อาหารที่เป็นสัตว์ป่า?
ข้า?
วิหคเพลิงที่เดิมทีเฉื่อยชาเลื่อนลอย พลันดีดตัวตื่นขึ้นมาทันที ข้าไม่ใช่ไก่!
“จีๆๆ!”
“จีๆๆ?”
“จีๆๆ?!”
อาหารที่เป็น…สัตว์ป่า?
กู้ฉางชิงมุมปากกระตุก ทว่าปฏิกิริยายังนับว่ารวดเร็ว เขารีบกดพลังควบคุมวิหคเพลิงที่ใกล้จะเป็นบ้าเอาไว้ ก่อนจะตอบด้วยรอยยิ้ม “คุณชายหลี่ ข้ามาเยือนครั้งแรก ถือเป็นน้ำใจเล็กน้อย ท่านโปรดอย่าได้ปฏิเสธทีเดียว”
หลี่เนี่ยนฝานคลี่ยิ้มน้อยๆ “ฮ่าๆๆ เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจล่ะ ขอบคุณมาก! ไก่ของท่านร้องเสียงแจ๋วเสียจริง เนื้อต้องแน่นเป็นแน่ เป็นสายพันธุ์ใดหรือ?”
“ไก่…ไก่งวง!”
ที่แท้ไก่งวงในโลกบำเพ็ญเซียนก็มีห
