น้าตาเช่นนี้ แปดส่วนคงเป็นไก่สายพันธุ์พิเศษที่ถูกเลี้ยงมาโดยผู้บำเพ็ญเซียน รสชาติเนื้อต้องดีแน่ๆ
“เกรงใจ ท่านเกรงใจเกินไปแล้ว ครั้งนี้ข้าจะรับไว้ แต่ต่อไปไม่ได้แล้วนะ” หลี่เนี่ยนฝานรับไก่งวงจากมือของกู้ฉางชิงมาอย่างมีความสุข พลันพูดเข้าไปในประตูว่า “เสี่ยวไป๋ เปิดประตู”
“แอด”
เสี่ยวไป๋โผล่หัวออกมาจากด้านใน “ยินดีต้อนรับนายท่านกลับบ้าน”
ต้าเฮยเดินกระดิกหางออกมา วนรอบตัวหลี่เนี่ยนฝาน
หลี่เนี่ยนฝานขมวดคิ้วเอ่ย “เสี่ยวไป๋ มีแขกมา ทำไมเจ้าไม่เปิดประตูให้เข้าไป?”
เสี่ยวไป๋มองไปที่กู้ฉางชิงและคนอื่นๆ พลางพูดอย่างไร้เดียงสา “พวกท่านไม่ได้เคาะประตูหรือ? คงจะเพิ่งมาถึงกระมัง ใช่หรือไม่?”
“ใช่ๆๆ ไม่ผิดเลย เพิ่งมาถึง!”
“คุณชายหลี่ ความจริงก็เป็นเช่นนี้ ช่างบังเอิญเสียจริง!”
พวกกู้ฉางชิงทั้งสามพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า
หลี่เนี่ยนฝานพูดด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้นก็บังเอิญจริงๆ”
เขายกขาก้าวเข้าไปในเรือนสี่ประสาน โยนไก่งวงในมือลงบนพื้นพร้อมกับเอ่ยว่า “เสี่ยวไป๋ ทำน้ำแห่งความสุขเสร็จเรียบร้อยแล้วใช่ไหม? รีบเทให้แขกชิมสักหน่อยสิ”
“ขอรับนายท่าน”
ไม่นานเสี่ยวไป๋ก็ถือถาดเดินออกมา และส่งน้ำแห่งความสุขให้คนละถ้วย
ครั้งนี้ต
