่างจากครั้งก่อน ครั้งก่อนเพราะเติมส้ม น้ำจึงเป็นสีส้ม แต่คราวนี้กลับเป็นมะนาว ทั้งยังผ่านกรรมวิธีอย่างละเอียด หน้าตาจึงเหมือนกับน้ำสไปรท์ในโลกก่อนไม่มีผิด
ฟองซ่าที่ลอยขึ้นมา แค่มองเห็นก็รู้สึกชวนดื่ม
ฉินม่านอวิ๋นรับถ้วยจากมือเสี่ยวไป๋ และพูดอย่างนอบน้อม “ขอบคุณ”
ครั้งนี้หลี่เนี่ยนฝานตั้งใจเตรียมหลอดดูดน้ำไว้โดยเฉพาะ ทำให้ดูเจ๋งขึ้นมาอีกไม่น้อย
ปากเล็กของฉินม่านอวิ๋นเผยอเล็กน้อย ครอบปลายหลอด จากนั้นจึงดูดเบาๆ
แม้ไม่ออกแรงมากมาย น้ำสไปรท์ก็พุ่งขึ้นกระทบลิ้นของนาง เป็นความรู้สึกสุขที่สุดจะพรรณนา
นางอดใจไม่ไหวดูดน้ำอีกครั้ง สัมผัสความรู้สึกพิเศษในปากแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก
ขณะเดียวกันรสชาติน้ำแห่งความสุขก็แผ่ซ่านในปาก ตามมาด้วยฟองอากาศที่ดีดตัวโลดเต้นไปมา เกิดความรู้สึกซาบซ่าบนลิ้น
สดชื่น สดใส เย็นสบายถึงใจ!
น้ำแห่งความสุขอึกเดียว ทำให้เซลล์ในร่างกายของนางเริงระบำด้วยความสุขชื่นมื่น สมกับได้ชื่อว่าน้ำแห่งความสุข
เหยาเมิ่งจีและกู้ฉางชิงก็ทำตาม ขบหลอด ดูดไปดูดมา หน้าก็แดงระเรื่อ
หากไม่ใช่เพราะพวกเขาพยายามควบคุมตนเองไว้อย่างสุดกำลังความสามารถ เกรงว่าคงส่งเสียง “อ๊า” ทุกครั้งที่ดื่มน้ำแห่งความสุข
กู้ฉางชิงทำ
