ปากแจบๆ ก่อนจะสื่อสารผ่านจิต “ท่านปู่ ข้าบอกท่านเลย น้ำนี้อร่อยสุดๆ ดื่มลงท้องคำเดียว จิตวิญญาณยังสั่นสะท้านเพราะความสดชื่น ความรู้สึกพึงพอใจเช่นนี้ไม่อาจจะบรรยายได้จริงๆ! ที่สำคัญ น้ำนี้ไม่เพียงแต่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณคน ยังแฝงด้วยทำนองมรรคา ไม่รู้ว่าในแดนเซียนท่านจะได้ลิ้มลองหรือไม่?”
กู้ยวนอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย แสร้งทำเป็นไม่สนใจ “เหอะๆ ข้าแก่แล้ว ไม่สนเรื่องพวกนี้แล้วล่ะ ดังนั้นเจ้าช่วยหุบปากทีเถอะ!”
ลำพังแค่เห็นน้ำก็ทำให้เขารู้สึกกระหายขึ้นมาแล้ว ยิ่งเห็นพวกกู้ฉางชิงออกอาการเคลิบเคลิ้มยามดื่มด่ำเช่นนั้น ราวกับเห็นโฆษณาที่เป็นธรรมชาติอยู่ตรงหน้า มาบัดนี้กู้ฉางชิงยังจงใจยั่วเขาอีก หากทำได้ ข้าก็อยากพุ่งออกจากจี้มาขอดื่มสักถ้วยให้รู้แล้วรู้รอด
พร ช่างเป็นพรจริงๆ!
ใครจะคิดว่าแค่มาเยี่ยมเยียน ปรมาจารย์จะประทานน้ำดื่มให้ ช่างเปรียบได้กับโอกาสอันยิ่งใหญ่
นี่น่ะหรือโลกของเจ้าพ่อ?
ข้าจะบำเพ็ญเซียนไปทำไม? เลียแข้งเลียขาถูกแล้ว!
ทุกคนต่างตั้งใจแน่วแน่ขึ้นมา
เวลานี้ ทุกคนสังเกตเห็นมือของหลี่เนี่ยนฝานถือถังใบหนึ่ง กำลังจะวางลงข้างๆ
ภายในถังยังมีเสียง “หึ่งๆๆ” ดังออกมา
พวกเขาเผยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น พยายามเ
