่อต้าน?
แม้จะรู้ถึงความแข็งแกร่งของหลี่เนี่ยนฝาน ทว่าเมื่อเห็นภาพเช่นนี้ ก็ยังรู้สึกตกใจ กระทั่งลมหายใจแทบหยุดชะงัก
คล้ายกับเห็นเจ้าพ่อคนหนึ่งจับมัดห้อยและเฆี่ยนตีเจ้าพ่ออีกคนหนึ่ง ผลกระทบจากภาพที่เห็นตรงหน้าช่างยากจะอธิบาย
พวกเขามองดูผึ้งเพลิงทองที่อยู่เต็มสวนอย่างอ่อนระทวย หากไม่มีสติสัมปชัญญะสุดท้าย พวกเขาคงหันหลังวิ่งหนีไปแล้ว
น่ากลัวเกินไปแล้ว นี่ไม่ใช่ที่สำหรับมนุษย์
หลี่เนี่ยนฝานเล่นกับผึ้งอยู่พักหนึ่ง ทันทีที่คลายมือ พวกมันก็บินออกไป เขาเอ่ยอย่างประหลาดใจว่า “ไม่คิดว่าที่นี่จะมีผึ้งอยู่ด้วย?”
เขาชำเลืองมองไปรอบๆ ทันใดนั้นสายตาพลันจับจ้องไปที่ต้นไม้สูงที่อยู่ไม่ไกล ซึ่งมีรังผึ้งขนาดใหญ่กว่าหัวคนแขวนอยู่ด้านบน ระยิบระยับแสบตา
เขาเลียปากอย่างอดไม่ได้ “ไม่รู้ว่ารังผึ้งนั้นจะมีน้ำผึ้งหรือเปล่า?”
น้ำผึ้งเป็นของดี ก่อนหน้านี้ตนลืมไปได้อย่างไร? น่าจะไปเก็บมาตั้งนานแล้ว!
แม้ซากโบราณเซียนจะไม่มีของที่มีประโยชน์อะไรเลย แต่หากนำรังผึ้งกลับไปได้ เช่นนั้นก็ไม่ถือว่ามาเสียเที่ยวแล้ว
คำใบ้!
คำใบ้ของปรมาจารย์มาแล้ว!
แต่คำใบ้นี่อาจอันตรายถึงชีวิต
หลินมู่เฟิงจิตประหวั่นพรั่นพรึง สมองว่างเปล่าขาวโพลนในทันใด เ
