ปรียบเสมือนน้ำเย็นราดรดศีรษะมู่เป่ยเฉิน
นั่นสิ ข้าจะโลภมากได้ยังไง ขืนทำให้อาจารย์ไม่พอใจ คงแย่แน่ มู่เป่ยเฉินรีบดึงสติกลับมา
เมื่อกี้เขาตื่นเต้นจนลืมตัวไปหน่อย
ทราบแล้วขอรับศิษย์พี่รอง มู่เป่ยเฉินรู้ความ รีบคารวะกู้เฉิน
สุดท้าย มู่เป่ยเฉินจึงเลือกเคล็ดวิชาระดับจักรพรรดิมาหนึ่งเล่ม และสมบัติวิเศษอีกหนึ่งชิ้น
แต่เขาไม่ได้รู้สึกเสียดาย กลับดีใจเสียอีก
เคล็ดวิชาระดับจักรพรรดิเชียวนะ ทั้งชีวิตเขาไม่เคยเห็นมาก่อน อย่าว่าแต่จะได้ครอบครองเลย
ถ้าเอาของสิ่งนี้ออกไปสู่โลกภายนอก คงเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่แน่
เห็นมู่เป่ยเฉินเชื่อฟัง กู้เฉินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
ท่านอาจารย์ ทานมื้อเช้าได้แล้วขอรับ กู้เฉินหันไปตะโกนเรียกเย่หนาน
สิ้นเสียงเรียก หลิงหลงพุ่งตัวมาด้วยความเร็วแสงเป็นคนแรก
ทุกคนชินกับภาพนี้แล้ว
มีเพียงอวี้เซียนที่ยังคงจ้องมองคลังเก็บของของเย่หนานด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ไปเถอะ ไปกินข้าวด้วยกัน เย่หนานชวนจูหลานและไป๋หลิง
ไม่นานทุกคนก็นั่งล้อมวงที่โต๊ะอาหารในลานบ้าน
จูหลานอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็กลืนกลับลงไป
ไป๋หลิงที่นั่งข้างๆ ดูออกว่าจูหลานคิดอะไร
แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ไป๋หลิงรู้ว่าเย่หนานชอบกินข
