เมื่อได้ยินคำตอบของมู่เป่ยเฉิน เย่หนานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ คิดในใจว่า ก็ถือว่าซื่อสัตย์ดี
ทะ… ท่านผู้อาวุโส ข้าได้ยินมาว่าท่านชื่นชอบอาหารรสเลิศ นี่คือเนื้อสัตว์อสูรที่ข้าคัดสรรมาอย่างดีระหว่างทาง หวังว่าท่านจะถูกใจขอรับ มู่เป่ยเฉินรีบประจบเอาใจ
จากการสัมผัสเพียงชั่วครู่ เขาไม่กล้าสงสัยในตัวเย่หนานอีกต่อไป
ชายหนุ่มที่มีฟองเต็มปากผู้นี้ ต้องมีฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแน่นอน
นี่คือความรู้สึกของมู่เป่ยเฉิน
อืม กตัญญูรู้คุณใช้ได้ เย่หนานมองมู่เป่ยเฉินด้วยความพอใจ
ได้ยินคำชม มู่เป่ยเฉินชะงักไปเล็กน้อย
แต่… เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก
เย่หนานแค่ดูหนุ่มแน่น แต่ในสายตาเขา เย่หนานคงอายุอานามไม่ใช่น้อย เพียงแต่ตบะสูงส่งจนใบหน้าไม่เปลี่ยนตามวัย
ส่วนกลิ่นอาย ขั้นกลั่นลมปราณ ของเย่หนาน มู่เป่ยเฉินคิดว่าเย่หนานแกล้งทำ
แต่… ในใจลึกๆ ก็แอบไม่พอใจนิดหน่อยที่โดนชมว่ากตัญญู (เหมือนคนแก่ชมเด็ก)
แต่ประโยคถัดมาของเย่หนาน ทำเอาทุกคนตกตะลึง โดยเฉพาะมู่เป่ยเฉิน
เจ้าอยากเป็นศิษย์ของข้าไหม เย่หนานถามมู่เป่ยเฉินด้วยสีหน้าเรียบเฉย
หะ มู่เป่ยเฉินอึ้ง นึกว่าตัวเองหูฝาด
ท่านอาจารย์ ท่านจะรับเขาเป็นศิษย์หรือเจ้าคะ ไป๋หลิงถามด้วยควา
