จริงสิ ศิษย์รัก เจ้ารู้ได้ยังไงว่าอาจารย์อยู่ที่สำนักอวี้หัว เจ้าไม่น่าจะรู้นี่นา เย่หนานหันไปถามไป๋หลิงและจูหลาน
ท่านอาจารย์ ศิษย์ก็สอบถามมาเรื่อยๆ ตลอดทาง ไม่งั้นคงหาไม่เจอหรอกเจ้าค่ะ ไป๋หลิงตอบด้วยน้ำเสียงหน่ายๆ
พวกนางมาถึงเมืองอวิ๋นถึงได้ข่าว เพราะเย่หนานไม่มีใครสนใจ แต่กู้เฉินที่ลงแข่งประลองสี่สำนักนั้น มีคนเห็นไม่น้อย
เรื่องนี้ทำให้ไป๋หลิงและจูหลานแปลกใจ
นึกไม่ถึงว่าเย่หนานจะมาพำนักอยู่ในสำนักระดับท้องถิ่น แถมยังใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ขนาดนี้ ดูท่าความเป็นอยู่จะดีไม่เบา
ท่านอาจารย์ ท่านเข้าร่วมสำนักอวี้หัวแล้วหรือเจ้าคะ ไป๋หลิงถามสิ่งที่สงสัยในใจ
เปล่าหรอก แค่มาพักอยู่ชั่วคราว เย่หนานส่ายหน้า
ส่วนทางด้านกู้เฉินที่อยู่ในครัว มองมู่เป่ยเฉินที่กำลังตื่นเต้นเลือกของด้วยความเอือมระอา
เขาจึงวางมือจากงานครัว เดินมาที่หน้าประตูคลังเก็บของ
ศิษย์น้อง เลือกได้หรือยัง ขอบอกไว้ก่อนนะว่าห้ามโลภมาก กู้เฉินยิ้มให้มู่เป่ยเฉิน
แม้จะเป็นรอยยิ้ม แต่แฝงไว้ด้วยคำเตือน
เขาเป็นศิษย์พี่รอง ส่วนหลิงหลงก็ยังเด็กเกินไป เขาจึงต้องคอยอบรมสั่งสอนศิษย์น้องให้มีทัศนคติที่ถูกต้อง และเป็นแบบอย่างที่ดี
คำพูดของกู้เฉินเ