มเหลือเชื่อ
กู้เฉินที่ได้ยินเสียง ก็เดินออกมาจากห้องครัว
วินาทีนี้ ทุกคนมองมู่เป่ยเฉินด้วยสายตาแปลกประหลาด
นี่ข้า พาว่าที่ศิษย์น้องมาส่งให้ท่านอาจารย์เหรอเนี่ย ไป๋หลิงรู้สึกเหมือนฝันไป ยังตั้งสติไม่ค่อยได้
ได้ยินคำถามของไป๋หลิง เย่หนานตอบอย่างไม่สบอารมณ์ แน่นอน อาจารย์เคยโกหกพวกเจ้าด้วยหรือ
ได้ยินคำยืนยันจากเย่หนาน มู่เป่ยเฉินถึงกับยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก แต่ความรู้สึกที่ท่วมท้นคือความประหลาดใจระคนดีใจ
เขาไม่ได้ระแวงเหมือนตอนที่ไป๋หลิงและกู้เฉินเจอเย่หนานครั้งแรก
ตุบ
มู่เป่ยเฉินคุกเข่าลงทันที ท่าทางลื่นไหลจนทุกคนตะลึง
เย่หนานยังคิดว่าต้องเปลืองแรงกล่อมเหมือนสองคนก่อนหน้านี้
เห็นมู่เป่ยเฉินรู้ความขนาดนี้ เย่หนานก็ถอนหายใจโล่งอก ประหยัดแรงไปได้เยอะ
ศิษย์มู่เป่ยเฉิน คารวะท่านอาจารย์ขอรับ มู่เป่ยเฉินโขกศีรษะคำนับรัวๆ
มู่เป่ยเฉินไม่ได้คิดมาก เย่หนานเก่งกว่าเขา กราบคนเก่งกว่าเป็นอาจารย์ ไม่ใช่เรื่องน่าอาย
อีกอย่าง เขาตั้งใจมาขอวาสนาอยู่แล้ว
ตอนนี้ได้เป็นศิษย์ ยิ่งขอได้ง่ายขึ้น มู่เป่ยเฉินดีใจจนเนื้อเต้น
ดีๆๆ ลุกขึ้นเถอะ เย่หนานรีบประคองมู่เป่ยเฉินลุกขึ้น
ความจริงเย่หนานแอบรังเกียจนิดหน่อย เพราะมู่เป่ยเฉิ
