โล่ ราวกับวัวโคลนลุยทะเล หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ลำแสงกระบี่มืดฟ้ามัวดิน ดีที่ผู้บำเพ็ญเซียนที่มาถึงที่นี่วรยุทธ์นับว่าไม่เลว อย่างน้อยก็เป็นถึงขั้นหยวนอิง แม้จะถูกผลักให้ล่าถอย ทว่าก็ยังสามารถต้านทานได้
“ที่แท้ลำแสงกระบี่นี่ก็ไม่เท่าไหร่ ข้ามีของวิเศษป้องกันตนก็ไม่ต้องกลัวแล้ว” ชายชราขั้นชูเชี่ยวระยะต้นผู้หนึ่งหัวเราะเหอะๆ ดวงตาเผยแววเย่อหยิ่งดูแคลน
เขาสะบัดแขนเสื้อ เปิดใช้อาวุธเวทมนตร์ป้องกันตนด้วยกำลังสูงสุด ค่อยๆ เข้าใกล้ปากหลุม ทันใดนั้นแสงสว่างเจิดจ้าก็แผ่ไปทั่วทุกสารทิศ โดดเด่นราวกับเทพเซียน แสดงกิริยาท่วงท่าของผู้ยิ่งใหญ่
“ทุกท่าน การทดสอบแรกของซากโบราณไม่มีอะไรมากไปกว่านี้แล้วล่ะ พวกท่านต้องพยายามกันหน่อย ข้านำไปก่อนก้าวหนึ่ง เข้าสู่ระดับสองก่อนล่ะนะ! ฮ่า….” ขณะที่เขาหัวเราะลั่นก็ยกขาก้าวเข้าไป
แต่แล้วเสียงหัวเราะก็หยุดชะงักลงทันที ในชั่วพริบตาคนทั้งคนถูกแทงทะลุถึงหัวใจ
ทุกคนพร้อมใจกันส่ายหน้า นำไปก่อนก้าวหนึ่งอีกแล้ว
ชายชราในชุดคลุมสีเขียวเข้มพูดอย่างอดไม่ได้ “ขนาดซากโบราณเซียนยังมีคนกล้าดูเบา รนหาที่ตายเสียจริง”
ขณะนี้เอง จู่ๆ ร่างสีทองร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาและตรงไปที่ปากหลุม
ร่
