ยังเกรงว่าจะอดไม่ได้ที่จะกราบสักการะ
ต่อให้อยู่ในโลกเซียน ภาพวาดแผ่นนี้ก็ต้องถูกยกให้เป็นสมบัติล้ำค่าอย่างแน่นอน
โลกมนุษย์ถือกำเนิดเทพแล้วอย่างนั้นหรือ?
ขณะที่ตกตะลึง ปู่ของกู้ฉางชิงใบหน้าแดงเรื่อ รู้สึกอัปยศอดสูเล็กน้อย
เมื่อครู่ตนยังอวดเก่งต่อหน้าลูกหลาน พริบตาเดียวกลับถูกตบหน้า ทำลายภาพลักษณ์ของตนในใจลูกหลานเสียแล้ว!
เดิมทียังต้องการให้พวกเขาได้สัมผัสความเท่ของเซียนบรรพบุรุษของพวกเขา ยามนี้ทุกอย่างไร้ประโยชน์แล้ว
เฮ้อ ข้าเหนื่อยเหลือเกิน
“เหลือเชื่อ น่าตกใจ!”
เขาอุทานอย่างประหลาดใจ ลูบเคราไปพลาง พยายามทำสีหน้าตนให้สงบราบเรียบสุดกำลัง กริยาดั่งเทพเซียน รักษาท่วงท่าอันสง่างามของผู้ยิ่งใหญ่
เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ขอบเขตพลังของเจ้ายังต่ำไป เกรงว่ายังสัมผัสได้ไม่ลึก ทว่าในภาพวาดนี่ไม่ได้มีเพียงทำนองมรรคาเท่านั้น ยังเป็น…เทียบเทพ! แม้ว่าข้าจะไม่ได้เห็นภ ภาพวาดทั้งหมด แต่ดูจากกลิ่นอายเมื่อครู่ ภาพวาดนี้มีทำนองเทพแฝงอยู่แน่นอน! พูดง่ายๆ คือภาพวาดนี้…มีชีวิต!”
“มี…มีชีวิต?”
กู้ฉางชิงและคนอื่นๆ ต่างพร้อมใจอ้าปากค้าง จ้องมองไปที่ภาพวาด ศีรษะชา เส้นขนทั่วร่างลุกชัน หวาดหวั่นถึงขีดสุด
“พวกเจ้าไม่ต้องกลัว
