นี่…เลื่อนขั้นแล้ว?
ปีศาจหมีดำจ้องมองปีศาจหมูป่าอย่างตกตะลึง ปากอ้ากว้าง ดวงตาแทบจะเหลือกขึ้นข้างบน
ปีศาจตนอื่นก็ไม่ต่างกันมากนัก ตะลึงงัน ตัวแข็งทื่อเป็นรูปปั้น
“นี่…ข้า…”
ปีศาจหมูป่าเองก็มีสีหน้างุนงง หลังจากเกิดความรู้สึกเหลือเชื่อครู่หนึ่ง ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “กะหล่ำปลีนี่มีทำนองมรรคาแฝงอยู่จริงๆ! นอกจากนี้ร่างกายข้ายังถูกสายฟ้าชำระล้าง สองอย่างรวมกัน จึงทำให้ทะลวงถึงขั้นเฟินเสิน?”
“น่ะ น่ะ นี่…”
ปีศาจอสรพิษเขียวริษยาจนแทบจะกรีดร้องร่ำไห้ “หากรู้แต่แรกข้าคงไปบังสายฟ้าเองแล้ว ใครจะรู้ว่ามีผลดีมากมายเช่นนี้!”
“ข้าน่าจะรู้แต่แรก ข้าน่าจะรู้แต่แรก!”
ปีศาจหมีดำสั่นหัวทอดถอนใจอย่างอดไม่ได้ “ปรมาจารย์ที่ใต้เท้าต๋าจี่นับถือเป็นเจ้านายมีหรือจะธรรมดา? ช่วยเขาทำงานก็น่าจะให้พรเป็นสิ่งตอบแทน ฮือๆๆ พลาดไปแล้ว ข้าพลาดไปแล้ว ข้า นี่มันหมูจริงๆ!”
ปีศาจหมูป่าจ้องเขม็ง “อย่างเจ้าน่ะเรอะ! เป็นหมู? รอชาติหน้าเถอะ”
…
อารามเต๋าหลินเซียน
บรรดาศิษย์มากมายนับไม่ถ้วนต่างเดินทางกลับมา ใบหน้าทุกคนเต็มไปด้วยความเศร้าโศก
สิ่งต่างๆ ภายในสำนักก็เปลี่ยนไปเช่นกัน มีผ้าขาวแขวนอยู่ทุกหนทุกแห่ง ทั้งยังมีเสียงบรรเลงดังออกมาจากด้านใน พ
